" หวัดดี " ผมเอ่ยทักคนตรงหน้าที่คุณป้าแนะนำให้รู้จัก ผมรู้ว่าท่านต้องการทำอะไร และผมก็รู้แหละว่าท่านหวังดีกับผม นี่ก็เป็นสิ่งที่ทำให้ผมโกรธท่านไม่ลงและไม่อยากหักหาญน้ำใจของท่าน แต่จะให้ผมรับสิ่งที่ท่านเสนอมาทั้งหมดผมก็ทำไม่ได้หรอกครับ
" หวัดดี เราเคยเห็นกวินบ่อยๆนะที่มหาลัยหน่ะ "
" อ่อ..แล้ว...พิชๆมา ม่ะ วินช่วย " ผมกำลังจะพูดกับหญิงสาวที่คุณป้าแนะนำต่อ แต่สายตาก็เหลือบไปเห็นพิชชาที่เดินถือชามเข้ามาพอดี
" ไม่เป็นไรวิน ไม่ได้หนักอะไร "
" มาค่ะคุณ ป้าช่วยนะคะ " ป้าพรที่ยืนจัดโต๊ะอาหารอยู่รีบเข้ามารับชามจากเธอ
" ขอบคุณค่ะป้า "
" พิช...มาสวัสดีคุณป้าเร็ว "
" สวัสดีค่ะคุณป้า " เธอเดินมายืนข้างผมพร้อมกับยกมือขึ้นไหว้
" สวัสดี....ป่ะหนูลดาไปนั่งกันดีกว่านะจ๊ะ....นี่ๆ นั่งข้างพ่อวินเค้านี่มา "
" เอ่อ..คุณป้าครับ ผมจะนั่งข้างพิชชาครับ "
" ก็ให้เค้ามานั่งข้างป้านี่มา...วินกับลดาพึ่งรู้จ
