İlyas Karaman
Asmin’le şakalaşmak hep hoşuma giderdi ama son zamanlarda onunla konuşmak daha başka bir hoşuma gidiyordu. Kelimelerinin arasında dolaşan o sessizlik, bakışlarının kısa ama derin durakları. Çoğu zaman kendimi sorgularken buluyordum. Evlenecek olması kafamda soru işaretleri oluştursa da Asmin’den aldığım cevap içimi rahatlatmıştı. Herhâlde annesini razı edecekti. Nasıl yapacaktı, bilmiyordum ama bu ihtimal bile beni düşündüğümden fazla sevindirmişti. Buna sevinmemem gerekiyordu belki de. Ama sevinmiştim.
Şimdi ise Asmin belimden tutmuş, ben de onun omzuna yaslanarak yürümeye çalışıyordum. Bu kadar yakın olmak ve buna alışmamam gerekiyordu.
Mutlu mutlu onunla ilerlerken telefonum çaldı. Cebimden çıkaramayınca Asmin’den çıkarmasını istedim. Fakat mesajı okuduğu an yüzü buz k
