DİLA
Dünün yorgunluğunu üzerimden henüz yeni atıyordum. Bedenimin üzerinden sanki bir tır geçmiş gibiydi.
Yerimde hafifçe kıpırdanıp gözlerimi araladım, Azad’ın yokluğu ile bakışlarım kısıldı.
Neden yanımda değildi? Oturur pozisyona gelip duvardaki saate baktım.
Saat henüz dokuzdu ama konakta büyük bir sessizlik vardı. Acaba kahvaltıya mı inmişlerdi?
Ama bensiz kahvaltıya inmezlerdi ki… Yani Azad, beni çağırmadan gitmezdi.
Yataktan kalkıp üzerime sabahlığımı geçirdim. Masanın üzerinde bir kutu olduğunu yeni fark ediyordum.
Önce yatağı düzelttim ardından merakla masanın önünde durdum. Siyah kutu adeta hediye paketine benziyordu.
Üzerindeki kurdeleyi çözerek kutuyu açtım. kutunun kapağını kaldırdığımda içinden çıkan elbiseyle yutkundum.
Elbiseyi çıkaracağım sıra kapı bir anda
