DİLA
Üzerimdeki gelinliğe hayran dolu bakışlar atarken, ellerimi taşlı gelinliğe sürttüm.
Gözlerimdeki acı, bir insanın tek bakışta anlayacağı kadar belliydi.
Dakikalardır dik tuttuğum omuzlarım, hafifçe aşağı düştü ve ben, duygularıma karşı yenildim.
Yanımdaki personeller, binlerce iltifatta bulunuyordu ama ben mutlu değildim ki.
Gözlerimi kapattım, düşlere daldım ve kabinden dışarı çıkmayı reddettim.
Şu anda dışarıda bekleyenlerin kaynanam ile görümcem değilde, annem ve ablam olarak hayal ettim.
Ah şu anda yanımda olsalardı, ne mutlu olurdum… Ne diye, benden bu kadar hızlı gitmişlerdi?
Yanımda olsalardı, beni bu gelinlik içinde görselerdi ve ben onlara sarılsaydım…
Dudaklarım titrerken, kollarımı bedenime sardım. Kendi yalnızlığımı, acılarımı, yine kendim teselli ediyord
