DİLA
Gün boyu nikah işlemleri için gerekli olan belgeleri hallettik. Çocuklar Azad'ın etrafında dört dönerken, ben ise onlara üzgün bakışlar atıyordum.
Azad'ı, baba olarak görmeleri canımı sıkıyordu. Dilşah'ın, böyle bir isteği olacağını hiç bir zaman düşünmemiştim.
Baba kavramından fazlasıyla uzaklardı. Ronî'nin aklı her şeye eriyordu fakat Dilşah, henüz çok küçüktü.
Azad'a alıştıklarında, buradan gitmem kolay olmayacaktı. Çocuklar onu tamamen kabulleneceklerdi, belkide benden uzaklaşacaklardı.
Bilmiyorum, kafam fazlasıyla karışık ve ben tedirginim. Çocukları üzmekten ve onlardan kopmak bana korkunç geliyordu.
Öte yandan ikisine de, fazlasıyla üzülüyordum. Ronî, henüz ona 'Baba' demese dahi, o gözle baktığına adım kadar emindim.
Dilşah ise bu durumu çok çabuk kabullenmişti, ha
