AZAD
Elimdeki yumuşak topu, yere doğru güçlü bir şekilde fırlatırken, parmaklarımın arasından kayıp düşüşünü izledim.
Sonra, topu avuçlarıma tekrar alırken, kendimi derin düşüncelere kaptırdım. Dudaklarımdan çıkan ıslık Cejno’nun kulaklarına ulaşırken, zincirlerin gıcırtısı her bir adımında hızla arttı.
Ancak, zincirleri aşmaya çalıştıkça, adımlarını daha da zorlanarak atıyor, her hareketinde daha fazla bitkin düşüyordu.
Gözlerim onun her hareketini izlerken, bir anlığına duraksadı. Sonra, öfkesini bir kez daha haykırarak bağırdı: ''Öldür lan beni!''
Başımı yavaşça kaldırarak, yüzüne baktım. Dudaklarımda belirgin bir gülümseme belirdi ama bu gülümseme, hiçbir zaman gerçek bir rahatlama hissi barındırmıyordu.
Sandalyeme daha da yaslandım, omuzlarım gerildi. ''Sen bu dünyadan beş ta
