DİLA
Hastane sonrası sabaha yakın saatlerde konağa döndük. Hastaneden çıkmadan önce ise tedavi için birkaç test yaptılar.
Ölümden fazlasıyla korkuyordum, ben yaşamak istiyordum.
Konağa döndüğümüzde ise her an ölecekmiş hissiyatına kapıldım. Kendimi direkt çocukların yanında buldum.
Yataklarında mışıl mışıl uyuyorlardı, ikisinin tam ortasında uzun bir süre yatmıştım. Saçlarını okşamış, yanaklarını öpmüş ve onların güzel kokularını doyasıya içime çekmiştim.
Onlar uyurken, veda eder gibi konuştum. Onları ne kadar çok sevdiğimden bahsettim.
Ardından ise Azad ile kaldığımız odaya halsizce döndüm. Vücudum her saniye biraz daha halsizleşiyordu, birisi gücümü alıyormuş gibi hissediyordum.
Yürümeye, koşmaya, konuşmaya bile halim yoktu. Duş almak istiyordum ama halsizliğimden dolayı yapam
