[G]ust
"Hahaha..." those smiles and laughs everytime I'm doing a joke for him. That was so self-warming for me. Matagal-tagal ko rin siyang nakitang ngumiti ulit. It is hard to bring back.
I'm very thankful because he already moved on what happened three weeks ago. Kahit matagal bago tuluyan siyang nakarecover mula sa mga nangyari but I'm glad it came to a good point.
Pagkatapos na pagkatapos ng mga sinabi ko sa kanya na sigurado akong naapektuhan siya ng sobra ay nagsimula na rin siya maging tahimik. The mansion was so so silent as ghost town. Walang ingay. Wala siyang imik everytime I am talking to him. Ni tango tulad ng treatment niya sa akin dati.
Alam ko ang nararamdaman niya. Alam ko ang pinagdadaanan niya along that times. Ginawa ko lang ang tama. Ang makakabuti sa kanya. Yeah!
