Prologue
"Sese!" sigaw ni mama kumatok siya sa pinto at binuksan ko ito.
"Bakit po?" tanong ko agad,agad niya akong sinampal at tinulak.
"Bakit ganito grades mo? ang baba sese. pinapakain ka namin dito at binibihisan tapos ganito lang igaganti mo?ha?." galit na sigaw ni mama sakin.
Napa iling nalamang ako at sinabing..
"Sorry po" paghingi ko ng patawad.
"Sorry? mas mabuti pang mag aral ka ng mag aral keso humingi ka sakin ng patawad! tignan mo mga pinsan mo ang tatalino top one with honor e ikaw? wala kang kwenta!" bulyaw ni mama.
my tears falling down, feeling ko hindi nila ako anak, feeling ko hindi sapat ang lahat ng ginawa ko ang b*b* ko.
tumayo ako pinunasan ang luha ko at bumugtong hininga at sumigaw ng malakas.
"HAAAA!"
"Tama naaaa!"
"Pagod na pagod na po ako sukong suko napo ako ma ginawa ko naman ang lahat ha, kulang paba? i do my best, i'm tried gustong gusto ko ng mag pahinga" mga sigaw ko tumingin ako kay mama umiiyak ba siya?.
"Ma-."
"I i'm so sorry sese kakase-" napa takip ako ng tinga at tumakbo.
all my life I have done everything to make them all proud, to make them happy.Ang gusto ko lang namang magkaroon ang masayang pamilya.
Someone po'v
I saw a women crossing the street, sa kabilang side ng daan ay may isang sasakyan na mabilis ang takbo. tumakbo ako papunta sa kanya para hatakin siya,but then i was too late.
That women got hit by a car and as she fell to the ground naestatwa ako. naka dama ako ng takot.duguan ang isang babae at walang malay ito.
Isinugod ko sa ospital ang babae. pulos dugo ang damit ko. Mukhang malala ang injury niya. Nananalangin ako na sana ay hindi siya mapahamak.
tumingin ako sa babae kamukha niya si clara w-wait siya ba si clara?
mahigit dalawang taon na nung umalis ka clara i miss you.
kung alam mo lang sana kung gaano akong nasaktan nong umalis ka.
"Clara sankananaman pupunta ha, aalis ka nanaman ba!"
"oo, aalis ako matteo pakiusap wag muna akong pigilan."
"H-hindi wag kang aalis, hindi ka aalis clara diba mahal mo ako"
"I'm sorry matt."
"clara!"
I looked around i saw my friends running toward me. si gerald ang nangunguna. kasunod nya sina manuel at ido papunta sakin, at ng makalapit siya ay hinawakan niya ako sa balikat punong puno ng pag-aalala ang kanilang mukha.
"Ayos kalang ba? anong nangyari sayo?"
"Hindi ako si clara."
"Whthef*ck dude si clara?" gulat na tanong ni gab
"Oo, si clara na kita ko siyang tumawid sa kalsada tapos may isang sasakyan na mabilis ang takbo t-tapos-" hindi ko na naipagpatuloy ang sasabihin ko ng lumabas ang doctor ni clara tumayo ako.
"Doc. kamusta napo siya." i ask the doctor tumingin siya sakin.
"kayo ba ang gardian niya?"
"Yes" hinawakan ako ng doctor.
"malala ang injury nanatamo ng dalaga pero stable na siya sa ngayun."sabi ng doctor na ikina tuwa naming lahat.
"Thank u doc."
Hour's later.
"Dude, anong gagawin mo sakanya?." tanong ni ido sakin hinawakan ko ang buhok ni clara bago mag salita.
"Iuuwi ko siya sa mansyon."ngumiti ako.
"What!" biglang sagot ni gerald.
"siryoso!"Sagot naman ni manuel napa kunot ang noo silang lahat.
"oo, dude."ngumiti ako.
"gusto kong bumawi sakanya"
lumilipas ang ilang araw ay idinala namin si clara sa mansyon at dun na nag pa hinga ngunit walang malay parin ito.
"Sino kayo!"
"Gising kana pala mhal."