Ang Paghihiganti ng Nakaraan (Completed)

Chapter 11

“Good morning, Isabella!” Bati ng reyna ng bubuyog.

Nagulat naman dito si Jean kaya tumaas ang isang kilay nito. “Close kayo ni Isabel?” mataray na tanong ni Jean kay Penelophy.

Tiningnan naman ni Penelophy si Jean na may pandidiri. “Bakit? Naiinggit ka ba, tibo?”

“Aba’y!” Akmang susugurin ni Jean ang nang-iinis na si Penelophy pero pinigilan ito ni Isabella. At sinenyasan na kumalma at huwag nalang patulan ang bubuyog.

“Ano ba kailangan mo?” Tanong ni Isabella sa bubuyog.

Bago sumagot si Penelophy ay ini-flip pa niya ang kanyang buhok. “Alam mo naman sigurong title ko ang ‘Queen’ sa Fusen. Ang nais ko lamang ay ang mapalapit sa’yo.”

“Aba’y bakit?” Sumbat ni Jean.

Alam ni Isabella kung ano ang kailangan ni Penelophy at ayaw niya itong ibigay. “Pasensya ka na, mahal na reyna ngunit hindi ko maaaring ibigay sa’yo ang aking pagmamay-ari.”

“Hindi ba talaga? Kahit siraan kita?”

Kumunot naman ang noo ni Isabella. Aba’y may mga masasamang tao talaga’t hindi marunong humanap ng sa kanila.

“Ganito na lang, kung makukuha mo, edi saiyo na. Kung hindi, eh pasensya ka nalang,” mataray na sagot din ni Isabella.

Nagka-titigan sina Penelophy at Isabella na para bang nag-sasabunotan na sila sa kanilang mga utak. Si Jean naman ay naka-tingin lang sa dalawa, wondering kung may special power ba ‘tong dalawa. Nang hindi niya matiis ay inilayo niya sila.

“Nags-silent war ba kayo? Kasi prefer ko ang makakita ng aksyon eh!”

Hindi pa nakasagot ang dalawa ay nag-bell na kaya naman hinatak nalang ni Jean ang kanyang kaibigan. Hindi din sila magka-section ni Penelophy kaya nagpapasalamat si Jean.

“Ba’t ka nanaman ginulo non?” Tanong ni Jean nang maupo sila sa kani-kanilang upuan.

“Eh kasi nakatira ‘yong bubuyog sa building na tinitirhan namin,” panimulang kwento ni Isabella. “Tapos nakita niya ako at sI Clifford. Ito namang si Clifford sinabing kami na daw kaya siguro na-inggit at gustong kunin si Clifford.”

“Wala ka namang gusto doon sa lalaki, diba? Edi ibigay mo na!” Jean told her.

Napa-hinto siya saglit. Aamin ba siya sa kaibigan na may gusto siya sa amo niya’t nagkaka-mabutihan na sila? Umubo siya at hindi na makatingin kay Jean.

Nagbuntong hininga si Jean. “Hoy, ‘yong totoo? Nagkaka-gusto ka kay Clifford noh?”

Isabella puffed air out and slowly nodded.

“Sabi na nga ba at mang-yayari ‘yon!” sigaw ni Jean atsaka binatukan si Isabella. “Hindi ko lang inakala na ganoon ka bilis pero seryoso ka? Paano na ‘yan?”

“Sabi niya, ‘we’ll take it slow’ kaya ewan,” she answered and shrugged.

Jean’s mouth twitched. “Tae ka din noh? Pag-ikaw hindi na alam ang gagawin ewan ko nalang paano kita iko-comfort.”

“Tch,” Isabella scorned. “Mag-praktis ka na agad para kung dumating araw ay alam mo na gagawin.”

“Bahala ka jan!”

Kahit pa sabihin ni Jean na bahala na ang kaibigan niya’y nag-aalala parin siya dito. Oo at mag iisang buwan palang silang mag-kakilala pero komportable kasi siya kay Isabella. Gaya ni Jay dati ay parang may tinatago din itong si Isabella. Soon ay malalaman din niya ito.

Clifford was taking his break at the roof top while looking through his phone when someone suddenly walk towards him. Pagka-kita niya’y si Lukas pala ito, Penelophy’s step brother.

“What do you want?” tanong agad ni Clifford.

“You’re that guy from the other night. I thought I saw you before and I guess I was right,” Lukas began. “Now, I just want to warn you that my step sister wants you.”

Clifford fiercely glance up at the guy. “So? Are you trying to help her?” he questioned.

Napa-smirk si Lukas while tossing his head to the side. “Never,” Lukas uttered. “That girl you were with that night, who is she?”

Agad kumunot ang noo ni Clifford at pinatay ang cellphone niya. “Don’t tell me you want her,” he fumed.

Lukas chuckled at Clifford’s sudden change of tone.

“No, not yet,” sagot ng lalaki na may nakaka-lokong ngiteng nakaguhit sa mukha nito.

Clifford gritted his teeth and clenched his fist. “Don’t you dare make a wrong move,” Clifford warned grabbing the guy’s collar.

Walang bahid ng takot ang mukha ni Lukas. Para namang hindi siya sanay kwelyuhan ng kanyang tatay kaya imbes na matakot ay ngumite ito. “Chill! I’m not the type to steal someone else’s property.”

Clifford threw Lukas one dirty stare and let go of him. Sakto naman na tumunog ang bell kaya galit itong bumaba.

Inayos ni Lukas ang kanyang uniporme atsaka tumawa na parang baliw. Yes, I’m not someone who steals but someone who waits, he thought. Halatang-halata ni Lukas na hindi pa lubusang kilala ng dati niyang kaibigan ang babaeng kinakasama nito.

Bakit ba naputol ang kanilang pagkaka-ibigan? Dahil lang din sa kapangyarihan. Their companies were rivals at sa maling palad ay natalo ang kompanya nila Lukas sa isang malaking deal. His father had blamed him kasi kumaibigan siya sa kalaban. He betrayed Clifford, messing up some of the Lefter’s documents. Sinabi lang din niya ito kay Clifford but he never listened so they ended up like how they are at the moment.

“If you had just listened to my pains...” Lukas murmured and left.