هى وشمس

البارت التاسع

Part 9 . . . . . .

احمد بصوت عالى : بصى فى عينيا واسمعى الى انا هقولهولك دالوقت ده . . .

انا هرجعلك حقك ولو على رقبتى يشمس . . وعاوز طول عمرك راسك دى تبقا مرفوعه . . . وعمرها متنزل ابدا . .

انتى سامعانى . . .

وهو بيمسحلها دموعها . .

احمد :ع أي حال ..

مهتم أقول كلمة أخيرة للتاريخ

أنتي أجمل ست ف العالم عموماً . ..

أو عموماً ، أنتي أجمل ما رأيت . ...

بنت بيت ..حتى ف جنانك يا ستي . . .

لكن القدر معانا منفعشي ...

ع اي حال انا شخص مينفعشي ..

لكنى اكيد هجيبلك حقك . .

ولكنى اكيد مش هسيبك . . ..

ووعد منى ولتانى مره بقول . . هجيبلك حقك . .

شمس : احطلك الأكل ؟ !

احمد بأبتسامه : يا ريت . . دا انا جعان جدا . .

شمس دخلت المطبخ وبدءت تحضر فى الأكل وبعدين سمعت الباب اتقفل . . . .

شمس خرجت من المطبخ بسرعه وفضلت تنده على احمد ملقيتهوش . .

شمس : احمد انت روحت فين يا احمد . .

وقعدت على الأرض وهى بتعيط وبتقول . .

يا رب استر يا رب . . .

بعدها بدقيقتين باب الشقه اتفتح واحمد جه وهو ماسك كيسه سمرا فى ايديه . . .

راح وقف جنب شمس وهو مستغرب . .

احمد : ايه الى حصل يشمس بتعيطى ليه ؟ !

شمس رفعت راسها وبصيتله . .

شمس : انت روحت فين يا احمد ! !

‏إن بذل المشاعر لمن لا يستحقها إهانة للنفس . . . . .

وأنا أريدك أن تكون حبيبا لا مُهانا . . . .

بذل المشاعر لمن لا يستحقها كزراعة وردة في مزبلة . . . .

عليكَ أن تعرف أين تزرع ورودكَ . . . . .

فإن وجدتَ لها تربة خصبة فاسقها بماء عينيك . . . . . .

ولا عليك ولو كنتَ البادئ ألف مرة . . . . .

ولكن صدقني من يُحبك.. . . . . .

لن يترككَ على الدوام تبدأ أولا . . . .

احمد : روحت اجيب شيبسى علشان ناكل بيه . .

وعارفه جبتلك ايه ؟ !

شمس وهى بتمسح دموعها . .

اايه ؟ !

احمد بصيلها وطلع من الكيس شوكلاتايه كبيره وراح قايلها . .

. . . . . شوكولاته . . .

شمس فى اللحظه دى بصيت ل احمد وضحكت . .

احمد فى سره : يااااااه . . انا مشوفتش الضحكه دى من زمان . . . .

شمس : طيب يالا قوم الأكل على السفره . .

احمد قام وقف ومديلها ايديه . .

احمد : يالا قومى . . .

شمس مسكت ايده وقامت وقعدوا على السفره . .

احمد : ملوخيه وفرخه محمره كمان . . . لا كدا كتير عليا . .

شمس : يالا كُل وبطل كلام . .

احمد : و انتى مش هتاكلى ولا ايه ؟ !

شمس : لا هاكل . . . .

احمد بدء ياكل هو وشمس وشمس كانت بتاكل من غير نفس او كانت بتمثل انها بتاكل . . .

لعد مخلصوا اكل . . شمس قامت وشالت الاطباق من على السفره علشان تدخلهم المطبخ . . .

احمد مسك ايديها . .

احمد : مالك يشمس ؟ !

شمس بحزن : ماليش يا احمد . . ما انا كويسه اهو . .

سيبنى ادخل الأطباق دى المطبخ . . .. . .

احمد : لا انتى مش كويسه . . . سيبى الاطباق دى دالوقتى واقعدى . .

احمد : انتى لسا زعلانه منى علشان ض*بتك بالقلم ؟ !

مش احنا اتصالحنا . . !

مش انا قولتلك انك مكنتيش مظبوطه ومكنتيش عجبانى وانك كنتى منرفزانى بعمايلك ؟ !

مش اما اعتذرتلك .. . . . . ووعد منى دالوقتى يست ايدى مش هتتمد عليكى تانى . . . .

(‏لطالما كان الاعتذار دليل تحضُّرٍ ورُقي

ولكن ليست كل المواقف يصلحها الاعتذار

الاعتذار عندما تدوس قدمي بغير قصد

لا عندما تدوس قلبي

وعندما ت**رُ لي كوباً أو قلماً أُحبه،

لا عندما ت**رُ خاطري

وعندما تجرح غلاف كتاب عزيز عليَّ أعرتُكَ إياه

لا عندما تجرحُ لي كرامتي وقد أمّنتُكَ عليها ). .

شمس : انا هفضل طول عمرى مستخبيه من الناس يا احمد . . هفضل طول عمرى غلطانه فى نظر الناس . . انا مش هقدر ابص فى وش حد . . انا بقيت كارهه نفسى . . انا بقيت كارهانى بجد . . انا عاوزه انام واصحا قبل الليله . . بتمنى وادعى انها تختفى . . . بس مفيش فايده . . . .

انا مش قادره اعيش كدا مع نفسى . . مش قادره ابص لنفسى فى المرايه. . . . .

احمد قرب من شمس واخدها فى حضنه . . .

شمس وهى بتعيط : ابعد يا احمد من فضلك . .

احمد : بس انا بحبك يا شمس . . .

شمس : وانا كارهانى . . من فضلك ابعد . .

احمد بعد عن شمس . .

احمد : كنت بحاول اطمنك . . .

شمس : انا محتاجه حاجه تانيه خالص يا احمد . . انا مش محتاجه اطمن . . انا محتاجه حاجه مش عارفه اى هى . . محتاجه روحى تتردلى يا احمد . .

انا مبقيتش عارفه اعيش معايا . . انت فاهمنى !

احمد بص فى الارض وسكت . . وشمس قامت شالت الاطباق . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

شريف : والله انا مش عارف هو زعلان كدا ليه دا هو الى خدها ابن اللاعيبه . . دا البت قمر . . دا يبخته . .

محمود صاحبهم : يا جبروتك يمعلم . . البعيد معندوش دم . . نا انت عارف انت عملت اى ليلتها كويس . .

شريف : ليه ؟ ! وانت مكنتش معايا !

انت عارف البت دى اهلها مرفعوش قضيه علشان متتفضحش وحتى لو كانوا رفعوا كنت انا وانت هنطلعوا منها زى الشعره من العجيبه دا انا ابويا مستشار وانت عارف ابوك ايه . . .

ووالله احمد دا لو حاول يتهبل تانى لقل منه . . .

محمود : متيجى نسهر النهارده . . .

شريف بضحك : ما تيجى نسهر عند العرسان . . هو انت متعرفش ساكنين فين ؟ !

محمود : انت بتقول اى يشريف انت انجننت ؟ !

شريف قام وقف وقال لمحمود . .

شريف : يالا بينا نروح نبارك ونسهر . . وبعدين هو كدا ولا كدا مغصوب عليها ومش عاجبه كمان بس هى لسا عاجبانى بقا . . .

محمود : لا يعم انا مليش دعوه بالحوار ده علشان انت كدا بتعرضها يشريف . .

شريف : طيب اى رأيك بقا ان انا حاسس ان احمد هيسيبهالنا . . .

محمود : انت شكلك تقلت فى الشرب . . .

شريف : يعم انا عارف انا بقولك اى كويس . . تعالى انت بس . . .

محمود : انا هوصلك لحد الشقه وبعدين امشى مش هطلع معاك . .

شريف : اشطا يمعلم . . يالا بينا . . .

محمود وصل شريف وشاورله على الشقه . . .

شريف : سلامات يا ابو الصحاب . .

وراح وخبط على الشقه . . . . .

شمس كانت فى الوقت ده شالت الأطباق وراحت تعمل قهوه ل احمد . . .

واحمد كان قاعد فى الصالون وفى اللحظه دى الجرس رن . .

احمد راح يفتح الباب . .

واول مفتح الباب لقا شريف قدامه . . .

احمد بص لشريف وبعصبيه . .

احمد : انت ايه الى جابك هنا . . .

شريف : هتسيبنى اتكلم هنا يا احمد !

خلينى ادخل . .

وراح شريف داخل من جنب احمد . .

فى اللحظه دى شمس خرجت من المطبخ وهى ماسكه كبايه القهوه . . واول ملقيت احمد واقف على الباب وشريف جوا الشقه وواقف قصادها راحت راجعه لورا خطوتين وراحت واقعه على الارض وفقدت الوعى . . .

احمد بصوت عالى وبخوف : شمس . .

ولسا رايح عندها . .

شريف مسكه من ايده وقاله . .

شريف : سيبهالى يا احمد النهارده . . .

احمد بص لشريف وقاله . .

احمد : ايه ؟ !

شريف : خد مفتاح الشاليه بتاعى وروح هناك وانا هخليهم يحضرولك ليله ولا قبلها وولا بعدها . .

وسيبنى هنا النهارده معاها . . . . .

احمد : ودا بس المقابل !

شريف بضحك : هد*ك عربيتى ليك خالص يعم . .

احمد : بس !

شريف : دا انت طلعت مادى اووى يا احمد . . اقولك خد الفيزه خد الى انت عاوزه منها وخد هدومى كمان بس امشى بقا يالا . . .

احمد فى اللحظه دى ض*ب شريف بالبو** وقعه على الأرض وفضل يض*ب فى شريف وشريف سكران ومش حاسس بحاجه لحد مداخ خالص وراح حاطه على كرسى ورابطه ومكتفه . .

وبعدين راح وشال شمس من على الأرض وهو ايده متغرقه دم ودخلها وحطها على السرير وقفل عليها باب الأوضه بالمفتاح .

وشريف كان مربوط على الكرسى فى الصالون . .

احمد وهو نازل تف على شريف وقاله . . العين بالعين والسن بالسن والبادئ اظلم . .

‏-مسامحك بس غصب عني جوايا مش صافيلك. . . .

=ايه التناقض دا ؟

- مفيش تناقض.. "أما الذنب فقد عفونا وأما الود فلن يعود"

يعني انا مش مخا**ك قدام ربنا ومسامح في حقي

بس اللي انت عملته سايب أثر فيا

ومينفعش درجة القرب ترجع تاني زي ما كانت . . .

و-النوم عمره مكان مَهرب من هموم الدنيا ولا هروب من الزعل ، الزعل ممكن يخليك متنامش من كتر ما أنت مش قادر تستحمله و لو نمت هتصحي مفزوع لأي سبب هتحس بأرق . . . .

والأذي النفسي أصعب كتير من الأذي الجسدي ، الأذي الجسدي قد يترك علامه مؤقته يزول ألمها بعد وقت بسيط إنما الأذي النفسي فإن أثره يبقي داخلنا مدي الحياه و إذا نسينا السبب فإن هذه الحاله أشبه المسكنات و بمجرد تذكر ما أذانا نفسيا تزول المسكنات و يتجدد ألمنا ثانيه . . . . .

وقبل ما توصف أي حد بأي صفة خد بالك.. لأنك بنسبة كبيرة أوي بتتكلم عن نفسك.

يعني بلاش دي بتاع حوارات، ودي شمال، ودول بيتكلموا على دول، ودول استغفر الله العظيم، ودول كذابين، وبص لنفسك الأول.

تصنيفك للناس دا في حد ذاته حوار، وهتلاقي نفسك كذاب ومنافق، لأن الناس اللي بتتكلم عنهم أكيد بتقا**هم وبتضحكلهم ضحكة سمجة زيك xD، والحركات اللي قلت عليهم شمال بسببها هتلاقيها فيك، وعدم ثقتك بكل الناس نابع من إنك غير جدير بالثقة، فمتفكرش الناس كلها زيك رجاءً.

بلاش الرغبة المستميتة في إنك تصنف الناس، مش من حقك تصنف حد، الناس دي لسه عايشة، ولسه بتتعلم، يعني ممكن تبقى أحسن منك في وقت من الأوقات، وافتكر إنك فيك كتير بردو، وكما تدين تدان.

.. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ..

# يتبع

# شمسى

# ساره _ محمد