Cassey's POV
Ngumiti siya pero yung ngiting nakakatakot. Hindi ko alam pero parang mali yata yung sagot ko. Pakiramdam ko pagsisisihan ko 'to sa huli.
Nagtaka ako nang talikuran niya ako. "Bumalik ka na. Hindi mo ako mapipilit na sabihin sa'yo ang sikreto ng Parcean." Bahagya siyang lumingon sa'kin. "Wala pa rin akong tiwala sa taong kagaya mo."
"Kung ayaw mong sabihin sa'kin...ako mismo ang aalam ng totoo."
Napalingon siya sa'kin na may pagkagulat pero hindi pa rin nawawala ang pagiging seryoso ng kaniyang mukha.
"Alam mo ba kung anong sinasabi mo, tao?" Tuluyan na siyang humarap muli sa'kin saka humalukipkip.
"Alam ko."
Tinapangan ko ang tingin ko sa kaniya. Hindi ko alam kung sa'n ko nakukuha ang tapang na meron ako ngayon basta ang alam ko lang, hindi ako matatahimik hangga't hi
