Cassey's POV
"HAHAHAHA!!! LOSER!!!"
Malalakas na tawanan sa paligid ang naririnig ko. Puro pangungutya mula sa mga kaklase ko at sa lahat ng mga studyante rito.
Nakayuko lang akong ipinagpatuloy ang paglalakad ko sa hallway nitong school habang nakahawak sa dalawang straps ng bag ko. Gustuhin ko mang umiyak ay pakiramdam ko wala na akong mailuha pa. Pagod na rin akong umiyak. Pagod na pagod na ako.
Pagod na ako sa lahat ng bagay. Pagod na akong magmukmok. Pagod na akong sisihin ang sarili ko sa pagiging ako. Pagod na akong maging ako. Pagod na ako sa pagiging isang walang kwentang nilalang. Pagod na akong mag-isa. Pagod na akong lumaban. Pagod na ako. Ayoko na. Suko na ako.
Kasi kahit yung mundong inakala kong tumanggap sa'kin, ayaw rin pala ako. Kaya ayoko na. Susuko na ako. Hindi na
