Ahu, gün boyu derslerini bitirmiş, öğrencilerini uğurladıktan sonra eve dönmüştü. Hava akşam serinliğine bürünmeye başlarken, köyün üzerinde tatlı bir sessizlik vardı. Pencereden hafif rüzgâr giriyor, perdeyi yavaşça sallıyordu. Çaydanlıktaki su kaynamaya başladığında, bir an önce bir bardak çay içip yorgunluğunu atmayı planladı. Ama içinde bir huzursuzluk vardı… Bu huzursuzluğun kaynağı sabah okuldan geldikten Baran ve Serdar arasında hissettiği o garip gerilimdi. İki adam arasında görünmez bir savaş yaşanmış gibiydi. Bunu hissetmişti. Kapının önünde son kısma şahit olmuştu ama anlamamıştı.
Kapı hafifçe tıklandı. Ahu elini çaydanlıktan çekip kapıya yöneldi. Açtığında karşısında Serdar duruyordu. Kolları göğsünde, yüzünde ciddi bir ifade vardı. “Biraz konuşabilir miyiz?” dedi.
Ahu kaş
