VALENTINA'S POV
PARANG may naghahabulang dinosaur sa dibdib ko nang mga oras na iyon. Paano naman kasi, nandito ako sa harapan ng bahay nina Suzuki. Semi barong-barong pala ang bahay nila.
Kakatok na sana ako pero bigla akong pinanghinaan ng loob kaya ibinaba ko ang kamay ko habang bumubuga ng hangin. Napayuko ako. Hindi ko talaga alam kung saan ako huhugot ng lakas ng loob ng oras na iyon. Kailangan kong makausap si Suzuki. Kailangan niyang malaman na gusto ko rin siya. Yes, i love him. Siya lang ang tanging lalaki na sumira sa standard ko sa aking ideal guy. Kahit na hindi malaki ang anez niya ay nahulog pa rin ang puso ko sa kanya! Wala na akong pakialam kung parang magtu-toothpick lang ako kapag magsisiping kami if ever na makasal kami ang importante ay mahal ko siya.
Kasal?! Kasal
