พอร์ช ❤️ แพรวา 1 : แรกพบสบตา (โดนเข้าแล้ว)
“ยัยแพร เย็นนี้ไปผับกันป่ะแก ไม่ได้ดื่มมานาน” เพื่อนสาวที่นั่งข้างๆกาย หันไปชวนคุย ก็ตั้งแต่มีสอบมิดเทอมก็อดเที่ยวกันไปนาน
“ก็ดีนะยัยพริ้งค์ ได้สิ”สาวสวยคนที่เพื่อนเรียกถึง ก็หันมาตอบ ก็ดีเหมือนกัน ถือว่าไปปล่อยผีซะหน่อย
แพรวา สาวสวยคณะมนุษยศาสตร์ อายุ 21 ปี ใบหน้าที่ดูสวยคมเข้ม ดึงดูดสายตาคนมองได้ดีทีเดียว นอกจากเรียนแล้วเธอยังรับงานถ่ายแบบอีกด้วย ลูกสาวคนเล็กเลยถูกเลี้ยงดูมาแบบเอาใจ โตมาจากเมืองนอก เรื่องเซ็กซ์ก็ถือเป็นเรื่องธรรมดาไปเลยในสายตา ภายนอกอาจดูเป็นคนแข็งๆ ร้ายๆ ไม่ยอมใคร แต่พอรู้จักกันจริงๆแล้วเธอก็มีมุมน่ารักอยู่เหมือนกัน
“เออ แล้วเรื่องถ่ายแบบที่ฉันถามแกตกลงป่ะ?” ทางนู้นก็เร่งๆมาแล้วด้วยสิ อยากได้ตัวยัยแพรใจจะขาด
“ฉันกลัวทำได้ไม่ดีอะแก บริษัทใหญ่ๆแบบนั้นนะ” ส่วนใหญ่ก็รับงานเล็กๆ ขืนทำไรผิดพลาดได้ซวยกันพอดี ไม่อยากเสี่ยง
“ไม่เป็นไรหรอกน่า เชื่อใจฉันคนนี้เถอะเพราะว่าฉันมีตัวช่วย” นึกถึงหน้าสตาร์ฟคนใหม่ที่เข้ามาไม่กี่เดือนนี้ ก็ทำเอาฟินไปกันเลยทีเดียว หล่อกว่านายแบบหลายๆคนซะอีก แต่เสียดายเจ้าชู้ไปหน่อย
“หืม พี่ชายที่แกเคยพูดถึงใช่ป่ะ?” แพรย้อนถาม ก็เห็นเล่าให้ฟังบ่อยๆ บ่อยจนคิดว่า เพื่อนสาวเป็นปาปารัสซี่หรือไงรู้ไปหมดซะทุกเรื่อง
“เออ คนนั้นแหละแก ทั้งหล่อ น่ากิน อร้าย อยากเจออีก” พูดถึงก็ฟินละเนี่ย
“คงจะหล่อจริงถึงทำให้ ยัยพริ้งค์เพื่อนสาวแสนสายของฉันหลงได้ขนาดนี้” แพรวาอดไม่ได้ถึงกับหันไปแซวเล่น ก็มีไม่กี่คนจริงๆ ที่ยัยพริ้งค์จะชมออกหน้าออกตาขนาดนี้
“แน่นอนคนนี้คอนเฟิร์มเลยล่ะ”
“จ้า แล้วเจอกันตอนเย็น ชวนยัยแป้ง ยัยกิ๊ก ไปด้วย เยอะๆสนุกดี” นี่ก็ใกล้ค่ำละ ขอตัวกลับเลยดีกว่าเดี๋ยวไปอาบน้ำแต่งตัวสวยอีก
“ของแบบนี้ไม่พลาดหรอกน่า ยัยพวกนั้นนะ” แก๊งค์พวกเรามีอยู่ 4 คนมียัยพริ้ง ยัยแป้ง ยัยกิ๊ก แต่ละคนจัดว่าเด็ดกันทุกคน หลังจากเลิกเรียน พวกเราก็มักจะชอบพากันไปเที่ยวเล่นสนุกไปวันๆ แบบนี้แหละ
@ผับXXX 21.00 น.
ร่างบางเปิดประตูรถหรูออกมา ก่อนจะก้าวขาเดินเข้าไปในผับที่มาอยู่บ่อยๆ ใบหน้าคมเข้มกับชุดที่ดูเซกซี่ทำเอาคนที่อยู่รอบๆหันมามองเป็นตาเดียวแทบจะทันที
“สวยวะ น่าเอาเหี้ยๆ”
“นมเป็นนม ก้นเป็นก้น แม่งกูได้แบบนี้ยอมตายคาอกเลยวะ”
และคำพูดอีกหลายๆคำพูดที่แพรวาได้ยินตั้งแต่ก้าวเข้ามาแล้ว แต่ทำทีไม่สนใจตรงดิ่งไปชั้นสอง ตามที่นัดเพื่อนสาวเอาไว้
“ยัยแพรทางนี้ ทางนี้ มึง” เสียงเรียกของพริ้งค์ดังขึ้น แพรวารีบเดินไปหาทันที
“วันนี้สวยเชียวนะ เซกซี่วะ จะเอากลับกี่คนละจ๊ะ” แป้ง สาวแว่นหน้าตาสระสวยทักขึ้นเป็นคนแรก ถ้าถอดแว่นนี้สวยยิ่งกว่าดาราบางคนซะอีก แต่ชีแกบอกว่าไม่ชอบผู้ชายมอง เลยต้องบังๆเอาไว้
“นี่ชุดปกตินะเนี้ย”แพรวายิ้มน้อยๆ ก็ปกติจริงๆนั่นแหละ ก็แค่เดรสเกาะอกสั้นกระโปรงยาวสองคืบ สีน้ำเงินเข้มที่บ้านมีกว่านี้อีกนี่แค่เบาๆ กับผมยาวปล่อยตรงอย่างเป็นธรรมชาติ ใบหน้าที่เติมแต่งมาเล็กน้อย แต่ก็ล่อผู้ชายให้ติดกับได้ง่ายๆ
“อิจฉาวะ ใส่อะไรก็สวย” กิ๊กที่มองอยู่ก็อดจะแซวขึ้นบ้างไม่ได้ ยอมรับว่าเพื่อนตัวเองสวยมากจริงๆ สวยจนตัวเองยังอิจฉาเลย พระเจ้าช่างลำเอียง
“เป็นถึงนางแบบ อย่าไปเปรียบกับมันเลยเสียเปรียบเห็นๆ” พริ้งค์เหล่ตามองแพรวาเล็กน้อย ก่อนจะหันไปยิ้มให้กับอีก 2 คน
“ก็พูดเกินไปพวกแก สวยทุกคนแหละ” แพรหันไปยิ้มหวานก่อนจะหย่อนก้นนั่งลงข้างๆ ไม่สวยทุกคนจะโดนเรียกว่าแก๊งค์นางฟ้าหรือไง
“มาๆ ดื่ม” พริ้งค์ยื่นแก้วเหล้าไปให้ก่อนจะชวนกันยกดื่ม คุยกันอย่างสนุกสนานตามประสาเพื่อนผู้หญิง ประเด็นส่วนใหญ่ก็...ไม่พ้นเรื่องผู้ชาย
“ยัยแพร ผู้ชายคนนั้นมองมึงตาไม่กระพริบเลยวะ”
หลังจากคุยไปสักพัก กิ๊กก็ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์มองไปยังข้างหลัง ทำให้แพรกับเพื่อนอีกสองคนมองตามไป
“คนไหนวะ ยัยกิ๊ก” แป้งสะกิดๆอยากเห็นเหมือนกันสายตาไม่ค่อยดีนี่นา แต่พอกิ๊กบอกอีกทีก็เห็นรูปร่างชายสูง ใบหน้าหล่อเหลาได้รูปนั่น หล่อคมเข้มสเป็กชัดๆ
“เฮ้ย ! หล่อวะ เอาเลยแก” มือบางรีบยกเขย่าแขนแพรเบาๆอย่างเชียร์ๆ
“หึหึ รู้จักแพรวาคนนี้น้อยไปชะแล้ว” แพรวาเหยียดยิ้มหวานก่อนจะถือแก้วเหล้าเดินไปหาเป้าหมายทันที
“อุ้ย ! ขอโทษคะ เปียกหมดเลย คุณ...” มือบางทำทีน้ำหกใส่เสื้อก่อนจะหยิบผ้าเช็ดหน้ามาซับตรงอกให้ จนมันไหลลงไปถึงกางเกง จนลงไปถึง...
“ไม่เป็นไรครับ ธีร์ครับ แล้วคุณ...” มือหนารีบจับมือบางห้ามๆไว้ซะก่อน เกือบไปแล้วอีกนิดนี่มันตื่นเลยนะ
“แพรวาค่ะ ดื่มด้วยกันหน่อยไหมคะ” แพรวาส่งยิ้มก่อนจะชูแก้วเหล้าชวนดื่มด้วยกัน
“ยินดีมากเลยครับ” ธีร์ก็หยิบยกตามมารยาทก่อนจะดื่มตามลงไปบ้าง
“มาคนเดียวเหรอคะ” แพรเงยถาม ไม่น่าจะใช่เพราะเห็นแก้วที่โต๊ะมีอยู่สองอันไม่เพื่อน ก็...
“คะ...ครับมาคนเดียว” ธีร์พูดตะกุกตะกัก เหล่มองไปทางอื่น
“หืม ไม่ใช่ว่าหลอกแพรหรอกนะคะ” แพรวาเอียงคอมองอย่างคาดคั้นเอาคำตอบ ไม่อยากจะเชื่อ คือมันเชื่อไม่ลงจริงๆนั่นแหละท่าทางแบบนี้นะ
“พี่ธีร์ นี่อะไร กิ๊ฟไปเข้าห้องน้ำแปปเดียวออกมา เอาใหญ่เลยนะ !” เสียงแว๊ดๆดังขึ้นทำให้แพรวาเงยไปมองทันที จริงๆด้วยมากับเมียสินะ...หึ
“กิ๊ฟ เอ่อ คือพี่” ธีร์รีบหันไปมองตามก่อนจะพยายามอธิบาย
“หืม เมียโหดซะด้วยสิ ไปก่อนแล้วกันนะคะ ที่รัก จุ๊บ” มือบางจับใบหน้าธีร์เอาไว้ก่อนจะโน้มลงไปจุ๊บที่ริมฝีปากเบาๆแล้วผละออกอย่างอ้อยอิ่ง ไม่ลืมที่จะหันไปส่งยิ้มหวานใส่ ผู้หญิงที่อยู่ข้างหลังที่แทบจะปรี๊ดแตกออกมาให้ได้
“กรี๊ดดดดดดดดดด แกฉันจะตบแกกล้าดียังไง กล้ามาจูบผัวชาวบ้าน !”แพรวาผลักธีร์ที่ยืนบังเอาไว้ออกไปไกลๆก่อนจะยกขึ้นเตรียมตบเหมือนกัน เอาสิ ใครว่าฉันกลัว ตบมาก็ตบกลับ
“หยุดๆๆๆ กิ๊ฟ คุณนี่นับวันยิ่งทำตัวน่ารำคราญ !”ธีร์รีบเดินเข้าไปห้ามไว้ก่อน สายตามองผู้หญิงตัวเองอย่างเอือมๆแล้วเดินผละออกไปทันที
“ธีร์ค่ะธีร์รอกิ๊ฟก่อน ! บอกให้รอไงเล่า”กิ๊ฟหันมาเขม่นใส่แพรวาอย่างเอาเรื่อง ถ้าไม่ใช่เพราะตามอีกคนไปไม่ทันเธอคงไม่ยอมปล่อยเอาไว้แน่ๆ ก่อนจะรีบเดินตามอีกคนออกไปให้ทัน
“แหม่ ร้ายไม่เบาเลยนะยัยแพร ทำครอบครัวเขาแตกแยก” พอเดินมาที่โต๊ะพริ้งค์ที่มองตามเหตุการณ์อยู่ตั้งแต่แรกก็อดพูดออกมาไม่ได้
“ใครจะไปรู้ว่ามีเมียตามติดละยะ เสียดายวะ ว่าจะเอามาเป็นพ่อของลูกซะหน่อย” แพรวาทำทีอย่างเสียดาย นานๆทีเจอคนถูกใจนี่นา
“แหม่ ก็ว่าไป ไม่เห็นจะยอมมีใครเป็นตัวเป็นตน พวกกูรอดูอยู่นะมึง” แป้งหันมาพูดบ้างก็รอดูอยู่ตั้งนาน ก็ไม่พามาให้ดูตัวสักที จะมีแต่กิ๊กๆทั้งหลายที่ยัยแพรเก็บเอาไว้ไม่กี่คน
“ของตายยะ ของแบบนี้ต้องรอดูนานๆ” แพรหย่อนก้นนั่งก่อนจะยกแก้วเหล้าดื่มต่ออย่างไม่แคร์ ยังไม่เจอคนถูกใจนี่นา
“จ้า แม่คนฮอต แม่คนเลือกได้” กิ๊กหันมาแขวะบ้างอย่างขำๆ แต่ทุกคนทั้ง 4 คนก็ไม่มีใครมีแฟนสักคนนั่นแหละ แต่ของแพรวาน่าลุ้นที่สุด สเป๊กตั้งไว้สูงซะขนาดนั้นนะ
“เออ ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะพวกมึง” ดื่มไปดื่มมาก็ปวดฉี่เอาดื้อๆ
“เออๆ รีบๆมานะมึง”แพรวาพยักหน้าน้อยๆ แล้วแยกตัวออกมาก่อนจะก้าวเดินไปห้องน้ำอีกฝั่งชั้น 2 ชั้นนี้ไม่ค่อยมีคนเท่าไหร่เพราะเป็นชั้น วีไอพี ราคาแพง ห้องน้ำเลยไม่มีเยอะ ผู้หญิงกับชายใช้ด้วยกันมีแค่ห้องเดียว
แก๊กกก ~ แก๊กกกกก ~
“ล็อคเหรอวะ” พอเดินมาถึงหน้าห้องน้ำ จะบิดเข้าไปแต่ประตูมันล็อก ยืนรอหน้าห้องตั้งนานก็ไม่เห็นจะมีใครเปิดออกมาเลย ก่อนจะเอาหูไปแนบฟัง
“อื้อ อ่าส์ พอร์ชอย่าค่ะ นี่ห้องน้ำนะคะ” เสียงหวานของผู้หญิงครางกระเส่าดังออกมาอย่างแผ่วเบา
“ไม่มีใครอยู่หรอกครับ อืมมม”
“อ่าส์ อ๊ะ อ่าส์ อื้อ พอร์ช ใส่เข้ามาค่ะ” ปรี๊ดเลยทีนี้ ห้องน้ำรวมนะ มาทำอะไรกันไม่มีมารยาทเอาซะเลย
ปัง ! ปัง ! ปัง !
“นี่จะมาเอากันก็ไปเอาข้างนอกสิ ฉันปวดฉี่” แพรวารัวมือทุบประตูหน้าห้องน้ำทันที ชั้นสองมันมีห้องเดียวก็ยังมาทำอะไรกัน อยู่อีก หึ้ย! ให้ไปชั้นล่างตอนนี้ไม่ไหว และไม่คิดจะยอมเดินลงไปด้วย
“บอกให้ออกมาไง !” ยังอีก เพิ่มความดังของเสียงเข้าไปอีก
“อร้ายยยยยยย ยัยบ้าแกจะทุบทำไมฮะ!” เสียงบ่งบอกอย่างขัดใจดังลอดดังออกมา มันยิ่งทำให้แพรวาอารมณ์เสียเข้าไปอีก ไม่เอาน้ำสาดเข้าไปก็ดีแค่ไหนแล้ว
“พวกแกนั่นแหละทำอะไรเกรงใจคนอื่นเขาบ้าง ออกมาไม่งั้นฉันจะทุบอยู่แบบนี้แหละ”
“เออ ๆ ออกไปแล้ว เซี่ยเอ้ย !”ได้ยินเสียงผู้ชายตอบกลับมาอย่างหัวเสีย
แอ๊ดดดดด ~
ประตูถูกเปิดออก แพรวารีบเงยหน้ามองผู้หญิงกับผู้ชายที่อยู่ด้านในทันที จะต่อว่าอีกสักหน่อยที่ให้รอตั้งนาน แต่พอเห็นใบหน้าที่หล่อเหลานั่นก็อึ้งนิ่งไปทันที พอร์ชเองก็เช่นกัน เห็นใบหน้าสาวสวยคมเข้ม กับชุดที่เซกซี่ล่ออารมณ์ได้ชัดๆก่อนจะเหยียดยิ้มมุมปากอย่างพอใจ
พอร์ช หนุ่มหล่อ แบดบอย อายุ 25 ปี จบจากประเทศอังกฤษ สายบริหารธุรกิจ แต่เพราะชอบในงานแสดงเลยเบี่ยงเบนมาเป็นสตาร์ฟคอยดูแลนายแบบ นางแบบในสังกัดของบริษัทแห่งหนึ่ง
“แกเองเหรอที่เข้ามาขัดจังหวะ ฉันจะตบแก” สาวที่เสื้อผ้ายับยู่ยี้จากการใส่ลวกๆ ที่เดินตามออกมาก็มองแพรวาอย่างไม่พอใจ ยกมือขึ้นพร้อมจะตบ
“หยุด ! เอมมี่ ผมเบื่อคุณละ ไปซะ” มือหนารีบจับข้อมืออีกคนไว้ก่อน แล้วออกปากไล่
“อ่าว พอร์ชทำไมพูดกับเอมมี่แบบนี้ละคะ เอมมี่ไม่ยอม”เอมมี่หันมามองอย่างไม่เข้าใจ ว่าที่ได้ยินนั้นถูกหรือเปล่าและกว่าจะได้มาเจอกันมันก็นานมากจริงๆ
“อย่าทำให้ผมรำคาญไปมากกว่านี้”พอร์ชย้ำอีกครั้งว่าเขาพูดจริง เพราะตอนนี้เขาเจอคนที่ถูกใจมากกว่ายังไงล่ะ
“ก็ได้ค่ะ หึ เพราะเธอคนเดียว”เอมมี่เม้มริมฝีปากล่างเล็กน้อยอย่างไม่พอใจ สายตาคมหันไปมองแพรวาอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะเดินจากออกไป
พลั๊ก !
“ยัยบ้าเอ้ย” ไหล่บางชนมาอย่างจังๆ จนแพรวาต้องเอามือขึ้นลูบไปมา เจ็บชะมัด
“จะไปไหน” มือหนารีบคว้าแขนแพรวาเอาไว้ก่อนอย่างไม่ยอมปล่อย
“เข้าห้องน้ำสิ ปล่อย ฉันปวดฉี่” แพรเงยมองหน้าอย่างไม่สบอารมณ์ ปวดฉี่ก็ปวดยังมาห้ามกันอยู่อีก
“หึหึ”ได้ยินพอร์ชก็ยอมปล่อยมือออก แพรวารีบเดินเข้าไปในห้องน้ำทันที ไม่ลืมที่จะล็อกเอาไว้แน่นอย่างกลัวๆว่าจะโดนตามเข้ามา
แอ๊ดดดดดดดดดด ~
“นี่นาย ทำไมไม่ไปอีก” พอทำธุระส่วนตัวเสร็จออกมาก็เห็นใบหน้าหล่อยังยืนอยู่ข้างนอกที่เดิม
“เธอทำให้ฉันค้าง เธอต้องรับผิดชอบ”พอร์ชไม่ได้ตอบคำถามของอีกคน มือหนาคว้าแขนบางอย่างไม่ยอมปล่อยก่อนจะผลักไปติดมุมห้องน้ำ จัดการรวบตึงสองแขนไว้บนหัว ทำให้ติดใจตั้งแต่แรกแบบนี้คงไม่ยอมปล่อยไปง่ายๆ
“ค้างก็ไปช่วยตัวเองสิ เกี่ยวอะไรกับฉันยะ” แพรวาเงยมองอย่างไม่นึกเกรงกลัวต่อสายตาที่โลมเลียตัวเองอยู่ตอนนี้
“หึหึ เกี่ยวสิ เพราะเธอต้องเป็นคนช่วยฉันไง” คำพูดของพอร์ชทำเอาแพรวาค้างนิ่งไปสักพัก ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมา เมื่อนึกอะไรดีๆออก
“ได้สิ แต่ต้องปล่อยมือฉันก่อนนะ” เสียงหวานเอ่ยพูดขึ้นทำเอาพอร์ชยิ้มออกมาอย่างพอใจในคำตอบนั่น
“หึหึ”
พอมือเป็นอิสระ มือเล็กก็ลูบไล้ไปตามกายแกร่งก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปใกล้ๆ ปากบางค่อยๆ ประกบเข้ากับริมฝีปากของอีกคนทันที พอร์ชพอโดนรุกแบบนั้นก็รู้สึกพอใจในการกระทำก่อนจะเป็นฝ่ายคุมเกมส์ซะเอง บดขยี้จูบลงไปอย่างเร่าร้อน แค่จูบก็ทำเอาน้องชายที่มันแข็งขืนอยู่แล้ว ตื่นขึ้นมามากกว่าเดิมด้วยซ้ำ
“อ่าส์ อืม” เสียงครางระงมจากการแลกลิ้นกันไปมา ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องรสจูบที่แต่ละฝ่ายมอบให้มันช่างเร่าร้อน เติมเต็มความต้องการ ความใคร่ได้ดีทีเดียว
“อ่าส์” แพรวาผละริมฝีปากออกมาอย่างอ้อยอิ่งก่อนจะเชยตาขึ้นไปมอง
“แค่นี้ก็ทนไม่ไหวแล้วหรือไง” สายตาหวานก้มมองต่ำก็เห็นแกนกายของอีกคนโป่งนูนแทบทะลุออกมานอกกางเกงแล้ว
“อะ...” ริมฝีปากหน้ายกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะจับอีกคนหันไปติดกำแพงอย่างไม่ให้ตั้งตัว
“ไม่ไหวแล้ว ขอเลยละกัน” พูดจบพอร์ชก็ก้มลงซอนไซริมฝีปากอยู่แถวๆลำคอระหงส์สูดดมเอาความหอมเข้ามาเต็มปอด แล้วไล่จมูกไปมาตามกกหูที่ขึ้นสีแดงระเรื่อ ไม่รู้ว่าเพราะร้อนหรือเขินกันแน่ ผู้หญิงคนนี้มีเสน่ห์ดึงดูดอย่างน่ากลัว มือหนาก็เริ่มซุกซนไล่ไปมาตามแขนเรียว จนลงไปถึงขาสวยๆใต้กระโปรงสั้นที่แทบไม่ปกปิดอะไรได้เลย
“เดี๋ยวก่อนสิ” แพรวาพอโดนรุกแบบนี้ก็รีบหาทางเอาตัวรอด พูดห้ามอีกคนเอาไว้ก่อน มากกว่านี้เดี๋ยวจะหยุดไม่อยู่กันพอดี
‘ไอ้โรคจิตเอ้ย คิดว่าฉันจะให้ง่ายๆหรือไง’แพรวาได้แต่แอบคิดในใจเจอไม่กี่นาทีจะให้ง่ายๆเร็วไปไหม
“อืมมม” พอร์ชไม่ฟังอะไรทั้งนั้น ตอนนี้ร่างกายมันทำไปตามอารมณ์ มือหนาเริ่มจาบจ้วงล้วงลึกเข้าไปในกระโปรงสั้นแค่คืบก่อนจะลูบไปด้านหน้าที่มีซับในตัวจิ๋วปกปิดของสงวนเอาไว้
“อ่าส์ คุณไม่เอาแบบนี้”แพรวาพยายามจับมืออีกคนให้ออกไปจากตรงนั้น
“แล้วจะเอาแบบไหน” พอร์ชพูดออกมาอย่างหัวเสีย ไม่มีเวลาแล้ว มันทนไม่ไหวแล้วจริงๆ
“ไปทำในห้องนะ”ตาหวานๆหันไปมองก่อนจะยิ้มกว้าง
“หึหึ ก็ได้”