How Will It End

SHE was adopted because her adopted parents thought na hindi sila magkakaanak. But when she was five years old, nabuntis ang mama niya. They was so happy and so was her. Kahit na magkakaroon na sila ng tunay na anak, hindi nila pinaramdam sakaniya na ampon siya at tapos na ang duty niya na paligayahin ang mga ito. Pinaramdam nila sakaniya na tunay siyang anak at magiging ate siya sa pinagbubuntis nito. She was so happy. But before manganak ang mama niya, nagkaroon ng affair ang kaniyang papa sa ibang babae. Pero pilit namang bumawi ang papa niya sakaniyang papa at pilit inaayos ang problema alang alang sa kaniyang kapatid. Bumalik sa normal ang lahat hanggang sa dumating ang araw na manganganak na ang kaniyang mama. Nanatili lamang siya sa bahay kasama ang yaya niya at ang ibang yaya ay kasama ng kaniyang magulang sa hospital upang may katuwang sila. Weeks have pass bago sila umuwi, she was so excited. Pero nung dumating sila sa bahay, she was so confused dahil wala silang dalang baby. Her look was asking, she looked at her mother na walang buhay ang mukha, maga ang mata at maputla. Tinawag ng papa niya ang katulong upang tumulong na iakyat ang mga gamit sa kwarto. Sinabihan naman siya ng papa niya na hintayin siya sa kwarto niya, and after that umakyat na sila sa hagdan at inaalalayan ang kaniyang mama. She really have no idea what’s happening, nakatulala lang siya sa kawalan hanggang sa sinabihan siya ng yaya niya umakyat na sa kwarto niya at ireready lang nito ang kaniyang meryenda. Sumunod naman siya, agad siyang pumasok sa kaniyang kwarto at tumongtong sa kama, hinihintay ang papa niya na pumasok sa kaniyang kwarto. Naihatid na ng yaya niya ang meryenda bago pumasok ang papa niya, nasa gitna siya ng pag inom ng juice ng umupo ito sa tabi niya, tiningnan niya ito at hinihintay na magsalita. “Baby, my baby....” hindi niya alam kung siya ba ang tinutukoy nito o ang kapatid niya. “Intindihin mo muna kung hindi ka masyadong mapapansin ng mama mo ha? Huwag mo lang muna masyadong pansinin, bata ka pa at ayokong magkaroon ka ng problema sa maagang edad” anito at sinimulang haplusin ang buhok niya. “Why po daddy?” she asked Nagsimulang manubig ang mata nito at mukhang nahihirapang sabihin ang dahilan. “M-mommy gave birth to a b-baby g-girl” her daddy said at nagsimulang maglaglagan ang mga luha nito. “A girl?” she asked in full of happiness. “A have a sister daddy, why are you sad?” nawala ang saya sa kaniyang mukha dahil nakikita na mukhang hindi masaya ang kaniyang papa. “We lost her, baby. Something happened in the hospital until he nurses said that wala yung baby sa NICU and then your mother panicked, kailangan niya pang injectionan ng pangpakalma para matigil ang pagsisigaw niya. And then the other day, nakatulala lang siya at wala sa sarili” litanya ng papa niya, kahit na wala siyang gaanong naintindihan ay pilit niya pa ring iniintindu ang nais nitong iparating. Naiintindihan niya na bata pa siya at walang gaanong alam sa mga bagay bagay pero soon she will get it. “Don’t cry daddy, everything will be okay” sabi niya at pinunasan ang luha sa pisnge ng kaniyang papa. Her father tried to smile para mapagaan ang loob niya kahit na halata amg kalungkutan sa mga mata nito, he hugged her and kissed her forehead bago ito lumabas ng kaniyang kwarto. SHE thought na magiging okay ang lahat pero lumala ang kalagayan ng mama niya, dumating sa point na kailangan nila siyang ipasok sa mental hospital para matulungan sila sa pagpapaayos ng kalagayan ng kaniyang mama. Nagfocus siya sa pagaaral at grumaduate ng business administration dahil sabi ng kaniyang ama ay siya ang susunod na mamamahala sa kanilang kompanya. After she graduate nagkaroon siya ng trabaho sa kumpanya, nagsimula siya mababang posisyon hanggang sa mapromote siya sa mataas na posisyon. She said that she have to take little by little at kailangang paghirapan ang mga bagay bagay. Binibisita niya minsan ang kaniyang mama sa hospital at gaya ng nagdaang taon, ganon pa rin ito. Walang emotion ang mukha at nakatingin sa kawalan, naiintindihan niya na ang lahat. Kaya naman nag hire siya ng private investigator para matulungan siya sa paghahanap sa kaniyang kapatid. Maybe it will help para maging maayos ang kaniyang mama. Baka kapag nakita na ang kapatid niya, magiging maayos na ang lahat. She can feel that buhay ang kapatid niya dahil wala namang trace na bangkay, it seems that someone deliberately took her sister and she will look for the person na may kagagawan ng lahat. NAGISING siya dahil sa pagriring ng selpon niya, kinusot niya ang kaniyang mata at tinignan kung sino ang tumawag. It was her father, nagtataka siya bakit napaka aga nitong tumawag. Baka may importanteng sasabihin. “Hello daddy, good morning” bati niya rito. “Hello baby, sorry at naistorbo ko yata ang tulog mo but you need to go to my office dahil may importante akong sasabihin” “It’s fine daddy, sige po pupunta ako. Goodbye” aniya “Goodbye Avisha, ingat sa pagdadrive papunta rito” and after that her father ended the call. Dali dali naman siyang nagprepare ay nag ayos ng sarili para pumunta sa building ng kompanya nila. BINATI siya ng mga impleyado habang naglalakad siya papuntang elevator binati rin siya ng mga kasabay niya sa loob ng elevator. When she reached her father’s floor dahil iisa lang naman ang office sa floor na’to at yun ay ang opisina ng kaniyang papa. Binati niya ang sekretarya nitong lalaki bago niya buksan ang pinto at pumasok sa loob. “Hey daddy” she greeted her father dahil parang wala ito sa sarili, nakatingin lamang ito sa lamesa at mukhang problemado. Bigla namang umangat ang tingin nito nang tawagin niya “Andito ka na pala, nag breakfast ka na ba?” tanong nito. “Opo daddy, may sasabihin ba kayong importante?” Bumuntong hininga ito bago simabing “our company is in big crisis my dear daughter”. Nagulat siya sa sinabi nito dahil hindi niya alam na may problema pala ang kompanya. “Bakit hindi mo po sinabi agad daddy?” “I can fix this, a friend helped me and offer me something” her father said na para bang hindi pa sang ayon sa offer na sinasabi nito. “What kind of offer daddy? Maybe it will be a big help to us” she said “Half of me don’t agree with his offer. Ang sabi niya, magpapakasal ang anak ko at unang anak ni Mr. Galvanzo para maging dala mo ang surname nila at makahakot tayo ng investors.” nabato siya dahil sa sinabi ng kaniyang ama. She have to marry Mr. Galvanzo’s son? What on earth—. Ayaw niyang lumubog ang kompanya na pinaghirapan ng ama niya, if walang ibang paraan....then so be it. “If there's no other choices daddy then i’m willing to marry his son. Kung iyon ang makakatulong sa kompanya” marami siyang na loob rito, dahil kung wala sila. Baka palamunin pa rin siya sa ampunan hanggang ngayon at hindi nakapag aral at walang trabaho. Kita niya ang gulat sa mga mata nito, hindi siguro nito akalain na makakapag isip siya agad. “Are you sure? You can think of it twice anak, huwag padalos dalos” “Its fine daddy, I understand. We need to get through this, i’ll help you para malutasan ang problema na’to” tumayo ang daddy niya at agad siyang niyakap. “I never thought that you’ll grow like this anak” hinaplos nito ang kaniyang buhok. “Pwede kang umayaw kapag hindi okay sayo ang lahat. Okay?” anito kaya naman agad siyang tumango.