No Way Of Return

Chapter 4 –SPG

Nang magsawa na s'ya ay tumayo na s'ya. Hinila n'ya ako paupo pagkatapos ay naupo s'ya sa gilid ng kama. "Ikaw naman." Aniya. Naintindihan ko agad kung ano ang ipinagagawa n'ya kaya pumusisyon na ako sa ibaba ng kama.

Ibinuka ko ang mga hita n'ya na medyo mahirap gawin dahil ang bibigat ng mga pata n'ya. Nang makita ko ang maiksi ngunit mataba niyang @ri na parang giniginaw pa ata ay halos matawa ako, mabuti na lang at nakapagpigil ako. Isinubo ko iyon at kaagad "nagtrabaho"

Sa dalawang taon ko sa ganitong trabaho ay masasabi kong alam na alam ko na ang kiliti ng mga kalalakihan sa ganito kaya iyon ang ginawa ko.

"Ohhh...." Dinig kong p@g-vngol n'ya.

Maya-maya ay bigla siyang kumapit sa buhok ko, para na rin niya akong sinabunutan dahil sa higpit at marahas na pagkakahawak n'ya. Tiniis ko ang sakit sa anit ko dahil baka mabitin s'ya at magalit pa sa akin. Ngunit nang kvm@k@dyot-k@dyot na s'ya ay halos hindi ko na matiis ang sakit dahil iginagalaw-galaw na rin n'ya nang mabilis ang ulo ko. Tumigil lang s'ya nang l@b@s@n na s'ya.

Hindi pa ako nakakabawi sa sakit ng anit ko nang bigla naman niyang akong sampalin nang malakas. Parang nag-black out ang paligid ko at parang may matinis na kung anong tunog akong naririnig sa tenga ko. Nang mahimasmasan ako ay nakahanda na sana akong sumabog sa kanya. Inis na inis ako. Bakit kailangan n'ya akong sampalin, e ginawa ko naman ang gusto n'ya? Mukhang na-satisfied din naman s'ya.

Ngunit natigilan ako nang makita ang isang s3x toy na kinuha n'ya mula sa drawer. Napaatras ako nang makita ang may walo o sampung pulagadang haba na d***o, mukhang napakataba din n'yon. Teka... huwag niyang sabihin na gagamitin n'ya iyon sa akin? Naku! Sa laki niyon ay baka mapunit o ma-injured ang perlas ng sinilangan ko! "S-sir, gagamitin n'yo ba sa akin yan?" Kinakabahan kong tanong.

"Malamang, alangang ako ang gumamit nito?... Halika, mahiga ka sa kama." Utos n'ya.

Nang hindi ako kumilos ay hinila n'ya ako at inihiga sa kama. "S-sir, masyado kasing malaki yan, baka puwedeng ibang toys na lang ang gamitin natin..."

Bigla niyang hinuli ang panga ko at pinisil iyon. "Hindi ba ang sabi ko ay ayaw ko nang tinuturuan ako? Magbabayad ako ng malaki kaya gagawin ko kung ano ang gusto kong gawin sa isang pvt@ na kagaya mo, malinaw ba?"

Alang-alang sa malaking halaga na ibabayad n'ya sa akin ay hindi na ako nagreklamo pa. Sana lang talaga ay hindi iyon kasing sakit ng iniisip ko, dahil kung hindi, malamang ay hindi ako makapagtrabaho sa mga susunod na araw.

Ngunit kabaligtaran talaga ang reyalidad dahil talagang masakit ang gamitan ka ng ganung kalaking d***o lalo na kung hindi pa handa ang katawan mo. Nakagat ko ang labi ko sa sakit, gusto ko sanang titiisin hangga't kaya ko pero naisip ko rin na baka ikapahamak ko iyon.

Hindi ko na napigilang magreklamo. "S-sir... masakit po talaga... h-hindi po talaga kasya. Kung ipipilit n'yong ipasok, baka ma-injured naman ang p@gk@b@b@e ko."

"Ang arte mo! Hindi pa nga naipapasok, umaayaw ka na agad? Mag-eenjoy ka rin naman, kasi, diba, kung mas malaki, mas masarap?"

Mag-eenjoy? E mukhang s'ya lang naman ang nag-eenjoy sa mga pinag-gagawa n'ya. Sa sandaling ito ay naisip kong, may pagka sadista nga ata ang congressman na ito.

"Ah!" Napasigaw na lang ako nang bigla niyang ipasok ang d***o sa loob ko. Hindi man lang s'ya nagdahan dahan gayong alam na nga n'ya na nasasaktan ako. "S-sir, ayoko na. Tanggalin n'yo na po, please." Pakiusap ko na hindi n'ya pinansin. Kitang-kita ko sa pagmumukha n'ya na parang nag-eenjoy s'ya sa pagto-torture sa akin.

"Hisss...." Nakagat ko ang labi ko nang ipinagpilitan pa n'yang ipasok ang d***o sa kaloob-looban ng kuweba ko. Hindi na ako nakatiis pa, wala na akong pakialam kung hindi na n'ya ako bayaran. Naisip ko, kung may mangyayari sa akin nang dahil lang dito, paano naman ang anak ko?

Sinipa ko na s'ya dahil hindi naman s'ya maawat. Kasama sa sipa kong iyon ang inis at pagkamuhi ko para sa kanya kaya talagang nilakasan ko iyon. Hindi s'ya natinag dahil sa laki niya pero alam kong nasaktan s'ya base sa naging reaksyon n'ya.

Sumama ang masama na niyang mukha sa galit. "De pvt@ ka, a! Bakit mo ko sinipa? Ganyan ba ang gusto mo? Sige, pagbibigyan kita!" At sinunggaban n'ya ako sa buhok at hinila.

"Bitiwan mo ko! Ayoko na, sayo na ang pera mo, aalis na lang ako!" Sigaw ko.

Kinaladkad n'ya ako papunta sa sahig habang hila-hila n'ya ako sa buhok. Nang mapalapit ako sa coffee table ay inabot ko ang bote ng wine at ipinalo yon sa ulo n'ya.

Natigilan kami pareho hanggang sa bumagsak na lang s'ya sa sahig at mawalan ng malay.

Nang i-check ko s'ya ay napaatras ako nang makitang dumudugo ang ulo n'ya. Naku, patay na ata!

Dali-dali akong naghanap ng maisusuot at nakuha ko ang isang bathrobe. Nang makapagbihis ay nasulyapan ko ang mga perang nagkalat sa sahig pati ang cheke. Dinampot ko ang mga iyon at isinilid sa dala kong bag. Bago umalis ay tumawag muna ako ng ambulansya.

Dahil naka bathrobe ako ay alam kong pagtitinginan ako kapag naglakad na ako sa lobby kaya nakatungo lang ang ulo ko. Nang malapit na ako sa pinto ay para na akong nakahinga nang maluwag dahil sa wakas ay makakaalis na rin ako sa lugar na ito.

Ngunit paglabas ko ay hindi ko inaasahang, makakabanggaan ko ang isang taong matagal ko nang hindi nakikita. Ang taong hindi ko na inaasahan na makikita ko pa sa buog buhay ko, at ang taong unang nagpatibok ng puso ko–si Gabriel.