47. Bölüm: Kapının Önünde Kalan Kalp
Volkan’ın adımları, okulun bahçesinde bir anlığına dondu.
Kalabalığın içinden seçtiği siluet… başka hiçbirine benzemiyordu. İnce omuzları, hafifçe öne eğilmiş başı, sanki her an geri dönmeye hazırmış gibi duran bedeni…
Berivan.
Demir parmaklıkların birkaç metre dışında durmuştu. Ne içeri giriyor ne de tamamen uzaklaşıyordu. Bekliyordu. Ya da… vazgeçip gidecek cesareti bulamıyordu.
Volkan’ın kalbi, göğsünün içinde sert bir yumruk gibi atmaya başladı.
Nilüfer, onun birkaç saniye boyunca hiçbir şey söylemeden olduğu yerde kalakaldığını fark etti.
“Volkan?” diye fısıldadı.
Volkan gözlerini kırpmadan dışarıyı işaret etti.
Nilüfer’in bakışı o yöne kaydığında, içinden ince bir sızı geçti.
Berivan’ı anında tanımıştı.
O kadının yüzünde… bir anneye yak
