46. Bölüm: Sarsılan Denge ve Çocuk Kalbinin Ağırlığı
Koridordaki o tek cümle, havada asılı kaldı.
“Annem… yine gelecek mi?”
Barış’ın sesi ince bir ip gibi titriyordu. Ne Volkan ne de Nilüfer, o an o ipi koparmadan nasıl tutacaklarını biliyordu.
Volkan, boğazında düğümlenen sözü yutmaya çalıştı. Birkaç saniye nefes alamadan, sadece oğlunun gözlerine baktı. O gözlerde hem çocuk bir korku, hem de yetişkin gibi ağır bir kırgınlık vardı.
Nilüfer ilk toparlanan oldu. Yutkundu, Barış’ın seviyesine eğildi.
“Gel buraya tatlım,” dedi, ellerini uzatarak.
Barış, tereddütle de olsa ona yaklaştı. Nilüfer, çocuğu kollarına alınca kalbi daha da sıkıştı. Volkan’ın bakışlarını ensesinde hissediyordu; Berivan’ın adı, evin duvarlarında hâlâ yankılanıyordu.
“Baba?” dedi Barış, bu sefer Volkan’a dönerek
