45. Bölüm: Küllerin Altında Kalan İhtimal
Evde yankılanan son cümle hâlâ duvarlarda asılı duruyordu.
“Belki.”
Volkan’ın ağzından dökülen o tek kelime, yalnızca Berivan’ın umudunu değil, Nilüfer’in kalbinin derinlerinde sakladığı tüm sessiz ihtimalleri de yerinden söküp atmıştı. Kapı kapanmıştı kapanmasına ama etkisi, bir son değil, büyük bir fırtınanın başlangıcı gibiydi.
Nilüfer, salonda bir süre olduğu yere çakılı kaldı. Kolları yanlarında, gözleri yerde… Volkan ise iki elini saçlarının arasına gömmüş, derin nefeslerle öfkesini ve şaşkınlığını bastırmaya çalışıyordu.
Sessizlik, insanın üzerine çöken bir ağırlık gibiydi.
Nilüfer sonunda kendini toparladı, sesi fısıltıdan bile hafifti:
“Ben Barış’a bakayım.”
Volkan başını kaldırmadı. Sadece kısa bir “Tamam,” dedi.
Ama o kelime, ar
