“A–Anong sabi mo, Reden? Pakiulit mo nga sinabi mo sa akin,” untag ko sa kapatid ko.
HUminga ito nang malalim. “Buntis ka, Ate kaya hindi ka pa puwedenhg lumabas. Iyon ang bilin ng doktor sa amin dahil kailangan mo pang magpalakas dito sa hospital.”
“Bu–BUntis ako?” untag ko at kalaunan ay nangilid na ang luha ko. Nagbunga ang pagmamahalan namin ni WInston, pero wala naman siya rito sa tabi ko.
“Huwag ka nang umiyak, Ate,” ani Rhizza sa akin at pinunasan niya ang luha ko.
“Makasasama raw sa ‘yo ang pag–iyak, Ate dahil lalong manghihna ang katawan mo at maaapektuhan ang babay mo,” mahinahon na pahayag ni Reden sa akin.
Humugot ako nang malalim na hininga dahil tama ang mga kapatid ko. Wala rin namang magagawa ang iyak ko, kundi lalo lang akong mai–stress.
“Salamat sa inyo dahil
