“A–Anong kailangan n’yo ho sa akin at napadpad ho kayo rito?” may paggalang na tanong ko.
Pinagmasdan ni Mr. Henderson ang pinagtitirikan naming bahay, kaya nangunot ang noó ko. Humarap ito sa akin, kaya naman iniwas ko ang tingin ko.
“Tatapatin na kita, Ms. Rodriguez. Hindi kita gusto para sa unico hijo ko na si Winston. Hindi ko ipinamana ang kompanya ko sa kanya para lang sa pansarili niyang kailgayahan. At gugustuhin lang niya ang pipitsuging babaeng tulad mo na wala namang maiaambag sa buhay namin. Alam mo naman ang ibig kong sabihin siguro dahil kapakanan lang naman ng anak ko ang iniisip ko. At hindi mahirap intindihin ang bagay na iyon,” mariin na sambit nila sa akin, dahilan upang mapalunok ako.
Pero, hindi dapat ako pumayag na apakan nila ako.
“Tatapatin ko rin ho kayo, Mr.
