“GOOD MORNING,” nakangiting bati ni Winter kay Noah. Nagpasya siyang gisingin na ito dahil nakahanda na ang almusal nila sa baba. It was Saturday kaya naman hindi nagising ng maaga si Noah dahil wala rin naman itong pasok. “Wakey, wakey sleepyhead.” Noah moaned, and mumbled something incoherent before closing his eyes again. She chuckled softly. “Come on, breakfast is ready,” malambing niyang sabi rito. Noah smiled up at her sleepily through half-lidded eyes. “Five more minutes,” he said. His voice was raspy. “Para ka naman ba—” Napahinto siya sa pagsasalita at nagulat ng bigla na lang siyang hilahin ni Noah pahiga sa kama. Mabilis siya nitong ikinulong sa mga bisig nito. “Let’s stay like this for a while.” She buried her face against his chest as he held her. “But Kestrel is waiti

