O günden sonra ikimizin de daha az konuştuğu, sadece yemek saatlerinde birlikte vakit geçirdiği, akşamları belli saatten sonra duyduğum kapı kapanma sesleriyle geçen bir hafta yaşamıştık. Akşam yemeğinden sonra ben odama çekiliyordum ve o da bir süre sonra kendisini dışarı atıyordu. Ne yapıyor, kimlerle vakit geçiriyor merak etsem de bir şekilde bu merakımı yatıştırıp kendimi testlere vermeye çalışıyordum. Sınava tam 13 gün kalmıştı ve zaman yaklaştıkça hem heyecanım hem de korkum artıyordu.
Geçen bu sürede telefonumu nasıl kullanacağımı iyice öğrenmiş ve üniversitelerin eğitim fakülteleri hakkında oldukça kapsamlı bir araştırma bile yapmıştım. İstanbul gibi bir şehirde okumak her ne kadar cazip gelse de, babamın ya da o Mustafa denilen adamın beni rahat bırakmayacağı endişesi, farklı şe
