รักลับ

ผมมาที่นี่เพราะคำขอร้องของเพื่อนสนิท ที่ไม่ได้เจอกันนาน พอมาเจออีกทีมันกลับหาเรื่องให้ผมเลยทีเดียว “ขอบใจมึงมากเลยนะไอ้คราม” เสียงของไอ้ขิมเพื่อนผมที่นอนเดี้ยงอยู่บนเตียงคนไข้ในโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังของเชียงใหม่เอ่ยขอบคุณผม “เออ ไม่เห็นแก่มึงกูไม่มาหรอกนะบอกไว้” ผมว่า ผมไม่อยากเป็นหรอกนะไอ้อาจารย์อะไรนี่อ่ะ มันไม่ใช่สายของผมเลยสักนิด “เออ ขอบใจมาก ถือว่ามาเปิดหูเปิดตานะเว้ยมึง” ไอขิมว่า “กูถนัดเปิดซิง” ผมว่าเรียบๆ “ไอเลว” และก็ได้รับคำชมจากเพื่อนรักกลับมา “หึ กะว่าคืนนี้จะลองสาวๆ ที่นี่หน่อย กูไม่เคยมาเที่ยงจริงจังเลย” ผมว่าอย่างที่คิด เอาจริงนะ ผมก็คือผู้ชายดิบๆ เลวๆ คนนึงเลยแหละ แต่มีดีตรงที หล่อและรวย “เออสาวๆ ที่นี่อ่ะแจ่ม อ้อ มีอีกอย่างที่มึงต้องรู้นะเว้ย” เสียงของไอ้ขิมว่า ประโยคแรกนี่ทำผมยิ้มเลย แต่ประโยคหลังนี่บอกตรงๆ ว่าเริ่มระแวง “มีไรวะ” ผมถามมันไป และสีหน้าของมันที่โคตรจริงจังทำเอาผมขมวดคิ้วตาม “เรื่องมึงเยอะกูไม่สอนให้แล้วนะเว้ย” ผมว่าทันที มันไม่ยอมบออกอะไรผมอ่ะ เอาแต่มองหน้าเครียดๆ “เห้ยได้ไงวะ ต้องสอนสิ มึงรับปากแล้วนะเว้ยไอ้คราม” “ก็มึงไม่บอกกูล่ะว่าเรื่องอะไร ทำหน้าเหมือนอมตีนเอาไว้” ผมว่า “กูก็แค่จะบอกมึงว่า เลือกกินดีๆ แล้วกินข้างนอกให้อิ่มห้ามยุ่งกับนักศึกษากูเป็นอันขาด ถ้ามึงยังไม่อยากให้กูตกงาน” ไอ้ขิมว่า และนั่นทำเอาผมต้องหัวเราะออกมาเสียงดัง “ฮ่าๆๆ เรื่องนี้เหรอวะ” “เออ มึงไม่ต้องหัวเราะแล้วทำหน้าแบบนั้นเลยนะ” “ที่มึงไม่ให้กูยุ่งนี่เพราะเป็นกฎของมหาลัยเหรอ” ผมถาม “เออ กฎเค้าห้ามอาจารย์กับลูกศิษย์คบหาหรือมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน” “อาจารย์นี่ หมายถึงมึงรึเปล่า กูแค่มาสอนพิเศษไม่ถึง 3 เดือนด้วยซ้ำนะ” ผมว่า เรื่องอะไรจะไปตอบตกลงอ่ะ ที่รับมาสอนเพราะอยากหาสาวๆ มานอนกกเล่นนี่แหละ เข้าไปในมหาลัยนี่หวังมากว่าจะมีแจ่มๆ “มึงแม่ง สันดาน” . . . มาค้าบบบ ถ้าชอบก็กดถูกใจ กดเข้าชั้นไว้ได้เลยน้า ^^