Amara POV- At the Present
Bababa na sana ako nang bigla akong hinawakan ni Damon, mahigpit, parang ayaw niya akong pakawalan.
“Amara, remember this, don’t lie to me.” malamig niyang sabi. “Don’t you ever think of escaping from me. If I find out this is your way of running away, you will never return home. And if you dare meet that useless Ethan again… I swear, I’ll kill him.”
Napatitig ako sa kanya. Hindi ako nakapagsalita. Mabilis akong bumaba ng sasakyan bago pa niya ako mausisa pa.
Pagpasok ko sa bahay namin, saka lang ako nakahinga nang maluwag. Sa wakas. Nakawala rin ako sa pamilyang Marcellus na ’yon. Naiinis talaga ako sa sitwasyon, ang daming may gusto kay Damon sa school namin dati kahit ang sama-sama ng ugali niya. Sana sila na lang ang kinulit niya. Bakit ako pa? Bakit kami
