Amara POV
Bumalik na ako sa desk ko, balik sa pag-eencode ng mga dokumento. Pag tingin ko sa oras, 3 PM na—break time. Naririnig ko ang tawanan sa pantry kaya na-curious ako. Kaya nagdesisyon akong sumilip.
Pagpasok ko, wow. Ganito pala dito? Ang saya. Ang gaan ng vibes. Para akong bagong salta sa mundo.
Agad akong kinawayan nina Mean at Stella.
“Amara, dito ka na,” aya nila.
Nag-timpla ako ng kape, kumuha ng biskwit, at umupo kasama nila. Ang sarap ng ganitong moment, simple pero masaya. Sa totoo lang, hindi ko ’to naranasan nung college. Lagi akong kasama ni Ethan. Limitado ang galaw ko. Tapos, parang buwan si Damon, lagi siyang nasa orbit ko. Anino ko na ayaw umalis.
Hay, kelan kaya ako makakalaya?
Siguro kapag… namatay na ako.
O siya.
Napaismid ako. Drama mo, Amara.
Pero masa
