Amara POV
Habang nasa sasakyan kami, hindi ko maiwasang mapatingin kay Damon.
Hindi ko alam kung guni-guni lang ba ng hangover o masyado lang akong nagiging observant… pero ang tahimik niya, ang composed, parang may sariling mundo na laging nasa tamang ayos at routine.
Napaka-disiplinado talaga ng taong ’to.
Walang katulong sa condo… pero ang linis.
Yung tipong kahit anong sulok, puwedeng pag-rolling-an ng barya sa sobrang kinis ng sahig.
At kahit pagod siya kagabi, at kahit ako pa ’yung dahilan ng stress niya—
nagawa pa niyang magluto ng breakfast na parang chef sa hotel.
Si Damon Marcellus yun ha.
Yung lalaking kinatatakutan sa negosyo.
Yung halimaw sa reputasyon.
Yung pinakaayaw kong kasama sa buong mundo.
Pero sa loob ng bahay?
Parang…
taga-silbi ko.
Siya nagluluto.
Siy
