Amara POV
Umaga. Tahimik ang buong paligid matapos ang nangyari sa amin. Walang salita, walang lambing. Para bang isa lang iyong eksenang tapos na, sarado na, at wala nang babalikan.
Palihim ko siyang sinusulyapan.
Wala kay Damon ang bakas ng init na naramdaman ko kagabi. Parang hindi niya ako hinawakan na parang mahalaga. Parang hindi niya ako sinamba kagabi ilang oras lang ang nakalipas.
Mas masakit pala ang lamig kaysa galit.
Napatingin siya sa akin, diretso, walang emosyon.
“Amara, hindi ka muna papasok ngayon,” sabi niya. “Samahan mo muna ako sa bahay ni Daddy.”
Namilog ang mga mata ko.
“Talaga?” mahina kong tanong. “Puwede ko ba… makausap ang Daddy ko?”
Matagal niya akong tinitigan, parang may binabasa sa mukha ko na hindi ko kayang itago. Pagkatapos ay ngumiti siya, hindi m
