Umuwi na ako ng bahay pagkatapos. Magaalas sais na rin naman. At heto ako ngayon sa kuwarto ko, mag isa at tulala. Hindi malaman kung ano ang gagawin.
"I won't tell Thomas about this. I'm afraid. I'm afraid of being rejected. Kasi kung irereject niya ako, it means nirereject niya din ang anak ko." Sabi ko sa kawalan.
Hinawakan ko ang aking tiyan. Hindi ko akalaing may buhay na pala dito. I never dream of having a baby at this age. I'm too young to be a mother. Too naive and fool.
But I will try my best. I will try my best na maging mabuting ina sa kaniya.
"Baby..." sabi ko at tumungo saka pinako ang tingin sa aking tiyan. Hindi pa naman kalakihan ang tiyan ko. Halos hindi pa halata na may buhay na pala sa loob. "I will take care of you..." maluha luha kong sabi. Parang kinukurot ang pu
