EP01::อย่าลืมผมนะครับ[NC+]
“ไงอัลเฟรโด้”
ซานดาร่าทักทายอัลเฟร์โด้ด้วยการเอาปืนจ่อตรงอกข้างซ้ายของเขา เธอเตรียมลั่นไกตลอดเวลา ไฟในห้องนอนถูกเปิดขึ้น แสงสว่างเข้ามาแทนที่ความมืดสนิท
อัลเฟรโด้สบถในลำคอเบาๆ ซานดาร่าแสะยิ้มให้เขา ซึ่งไม่เจ็บเท่ากับการที่เขาเห็นผู้ชายในสต็อคของเธอกำลังนั่งขาไขว้ห้างสูบบุหรี่อยู่ปลายเตียง มีเพียงผ้าขนหนูพันกายท่อนล่างเอาไว้ บริเวณแผ่นอกที่มีรอยจูบและรอบขีดข่วนของเล็บจนห่อเลือด เป็นเครื่องยืนยันความสัมพันธ์อันร้อนแรงของซานดาร่าและไอ้หนุ่มหน้าเด็กคนนี้
อัลเฟรโด้สูดลมหายใจเข้าปอดลึกพยายามสงบสติอารมณ์ให้ได้มากเท่าที่ทำได้
“เอาปืนลงซานดาร่า” เขาสั่งเธอด้วยน้ำเสียงวางอำนาจเหมือนที่เขาชอบใช้มันสั่งกับลูกน้อง
“ทำไมฉันต้องทำตามคำสั่งผู้บุกรุก”
“ผมเป็นผัวของคุณ”
“อดีตผัวเฮงซวยคนหนึ่ง”
“เหอะ!” ไม่รู้ว่าเสียงหัวเราะเย้ยหยันนี้เขาหัวเราะให้ตัวเองหรือเธอกันแน่ แต่ชั่งน้ำหนักดูแล้ว อัลเฟรโด้หัวเราะเย้ยหยันให้ตัวเองซะมากกว่า เมื่อเขาหลงลืมตัวพูดถึงสถานะที่เขาเป็นผู้ทำลายมันจนพังพินาศ
“ออกไปจากที่นี่ซะ ฉันไม่รู้ว่าคุณเข้ามาได้ยังไง แต่ถ้าคุณไม่ออกไปอย่าหาว่าฉันไม่เตือนนะ”
“จะเล่นแบบนี้ใช่ไหมซานดาร่า”
“คุณก็รู้ว่าฉันไม่ใช่คนทำอะไรเล่นๆ แต่ฉันเป็นคนเอาจริงเอาจังกับทุกเรื่อง”
ปังงงงง!!!
เธอไม่ขู่หรือเตือนเขาเป็นครั้งที่สอง แต่ทำให้เขาได้เห็น ด้วยความว่องไวของเธอ หญิงสาวเล็งปืนแล้วยิงไปที่ต้นขาเขาพอถากๆ แต่มันก็ทำให้กระสุนฝังเข้าไปบนผิวหนังของเขาได้ เธอยิงในระยะประชิดและแม่นปืนมากอีกด้วย
“อ๊ากกกกก!!! ซานดาร่ามันจะมากไปแล้วนะ!!!” ชายหนุ่มคำรามร้องด้วยความเจ็บปวด ขณะนั้นเองฝ่ามือหนาตรงเข้ามากระชากเรือนผมเธออย่างแรงด้วยโทสะที่มี
ซานดาร่าไม่กลัวอยู่แล้ว เธอใช้ปืนที่ถืออยู่ตบเข้าที่หัวอัลเฟรโด้อย่างแรงจนเขาหัวแตก นั่นจึงทำให้เขาปล่อยผมเธอให้เป็นอิสระ ซานดาร่าถอยห่างมาตั้งหลัก เธอยังเล็งปืนไปทางเขา และเป้าหมายของเธอครั้งนี้คือกลางหน้าผากของเขา
“คุณกล้าทำร้ายผมขนาดนี้เลยเหรอซานดาร่า”
“ฉันไม่เคยใจดีกับคนที่ทำร้ายฉันอยู่แล้วอัลเฟรโด้ เราหย่ากันมาสามปีแล้ว อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะว่าคุณส่งลูกน้องตามประกบฉันตลอดเวลา ฉันไม่ฆ่าคุณและลูกน้องคุณตายก็ดีเท่าไรแล้ว เลิกทำตัวเป็นตัวเห็บตัวหมัดตามดูดเลือดดูดเนื้อฉันไม่เลิกสักทีเถอะ รู้ไหมว่ามันน่ารำคาญ”
“ผมไม่มีวันหยุดมันแน่จนกว่าผมจะได้คุณ จำเอาไว้ด้วยล่ะที่รัก”
เขาพูดจบแล้วก็เดินออกไปจากห้องนอนของซานดาร่า มาดมาเฟียผู้จองหองและดุดันอัลเฟรโด้ยังคงรักษาเอาไว้ได้เป็นอย่างดี ชายหนุ่มเจ็บขาแต่เดินอย่างมั่นคง เลือดบนหัวก็ปล่อยให้มันไหลพราก
เขาถือคติที่ว่า....เจ็บตัวไม่ว่าเสียหน้าไม่ได้!!
“ช่างเป็นผู้หญิงที่อันตรายสมคำเล่าลือจริงๆ เลยนะครับ” ลูคัสผู้ชายในสต็อคของซานดาร่าพูดขึ้น ชายหนุ่มโยนบุหรี่ลงบนพื้นอย่างไม่ใยดี จากนั้นเขาก็เดินเข้ามาสวมกอดซานดาร่าจากทางข้างหลัง
“นึกกลัวฉันขึ้นมาซะแล้วเหรอ”
“ไม่หรอกครับ โหดแบบนี้สิผมชอบ โหดทั้งนอกเตียงและบนเตียง เร้าใจดีนะครับ”
“ปากหวานจังเลยนะ”
“ผมไม่ได้มีดีแค่ปากหวานคุณก็รู้”
“แน่นอนฉันรู้ว่านอกจากปากนายจะหวานแล้วตรงนี้ของนายก็หวานด้วย” เธอหันหน้ากลับมาหาเขา ปืนในมือถูกโยนทิ้งแล้วมาคว้าปืนที่อยู่ใต้ผ้าขนหนูของลูคัสแทน ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ และวินาทีต่อมาเขาก็ครางเสียวกระเส่า
“อ๊ะ.....อ๊า......อย่าบีบแรงนะครับผมกลัวคอมันหัก”
“เสียงกระเส่าแบบนี้เรียกว่ากลัวได้อีกเหรอลูคัส”
“อ๊ากกกกกกก!!!”
ยังไม่ทันได้ตอบอะไรลูคัสก็ร้องลั่นทั้งปวดจุกและเสียว มือนุ่มบีบท่อนเอ็นของเขาแน่นจากนั้นเธอก็สาวรูดช้าๆ ขึ้นสุดลงสุด ลมหายใจลูคัสขาดห้วง โอ้แม่เจ้า!! หากเขาไม่ใจแข็งปานนี้เขาแตกกระจายคามือนุ่มไปแล้วล่ะ
“หน้าตาบิดเบ้ยังดูหล่อเหลาเลยนะ”
“เอาผมสิครับ”
“เสียงอ่อยจังนะ”
“ก็อ่อยให้คุณอยากผม รูดแบบนั้นไม่เอาเข้ารู คุณจะไม่พบหนทางสุขนะครับ”
“คิกๆ คิกๆ ฉันอยากพบหนทางสุขนายพาฉันไปได้ไหมล่ะ” เธอหัวเราะขำขณะที่พูดคุยกับเขา เมื่อสักครู่อารมณ์ของซานดาร่ายังขุ่นทว่าบัดนี้มันถูกแทนที่ด้วยตัณหาราคะซะแล้วล่ะ
หญิงสาวยกขาขึ้นสูงหนึ่งข้างแล้วเกี่ยวขาเข้ากับสะโพกหนา มือของเธอยังกำท่อนเอ็นของเขาเอาไว้แน่น และวินาทีต่อมาเธอจับยัดมันเข้ามาซบไออุ่นในรูสวาทของเธอ ก่อนที่เธอจะนำขาอีกข้างเกี่ยวสะโพกเขาไว้ ลูคัสยิ้มอย่างพอใจ จากนั้นเขาก็เดินอุ้มเธอไปเริงรักกันบนเตียงต่อ
“โอ้ววววว!!!”
ซานดาร่าชอบเซ็กที่ดุดัน ลูคัสทำให้ถึงใจเธอ เขามันชายเถื่อนอยู่แล้ว กระแทกเรี่ยวแรงเข้าหาอย่างเมามัน ยิ่งแรงยิ่งเสียว ลูคัสไม่คิดผ่อนปรนเรี่ยวแรงลงแม้แต่น้อย
ผลั่บๆๆ ผลั่บๆๆ ผลั่บๆๆ ผลั่บๆๆ
ผลั่บๆๆ ผลั่บๆๆ ผลั่บๆๆ ผลั่บๆๆ
“แรงอีกลูคัส!!!” ซานดาร่าออกคำสั่ง หญิงสาวนอนใต้ร่างหนา กายไหวโยกหนักหน่วงแต่ก็ยังไม่พึงพอใจ ลูคัสยิ้มแล้วโน้มตัวลงต่ำ
เขาคลอเคลียจูลำคอขาว ซานดาร่าไม่ให้ทำรอยตรงนี้ ลูกคัสทำได้แค่ทำให้เธอวาบหวิว จากนั้นเขาก็ลากริมฝีปากไปหาเต้าทรวงใหญ่โต ที่ส่ายไหวท้าทายความหิวกระหาย
ม๊วฟฟฟฟ!!!
ยอดอกสีหวานถูกครอบครองด้วยริมฝีปากของลูกคัส ชายหนุ่มดูดและดุนรุนแรง ในบางคราเขาก็ขบแล้วกัดจากนั้นก็ดึงยอดอกสีหวานขึ้นสูงจนแผ่นหลังเธอแอ่นหยัดตามขึ้นไป เขาทรมานเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในส่วนของสะโพกหนายังตะบี้ตะบันทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ
มือนุ่มสอดเข้าไปในเรือนผมหนานุ่มดกดำ หญิงสาวขยุ้มผมลูคัสแล้วดึงถึกตามแรงอารมณ์พิศวาสที่มี ลูคัสไม่ทักท้วง เขาชอบความรุนแรงพอๆ กับเธอนั่นแหละ มาหาซานดาร่าทีไรได้แผลกลับไปตลอด เช่นเดียวกันกับที่เขาเองก็ชอบฝากแผลเอาไว้ให้เธอได้ระลึกถึงเขา
“กรี๊ดดดดดด”
ลูคัสส่งซานดาร่าไปถึงฝังฝันและเขาเร่งจังหวะเพื่อส่งตัวเองตามเธอไปให้ได้เร็วที่สุด หญิงสาวดิ้นพราดในอ้อมกอดของเขา เธอเสียวมากถึงมากที่สุด กรี๊ดร้องซ้ำๆ แล้วกัดคอเขาจนได้แผล จังหวะนั้นเขาได้พาตัวเองถึงสรวงสรรค์ ชายหนุ่มรีบดันกายออกแล้วปล่อยลาวาสีขาวขุ่นลงบนหน้าท้องแบนราบ
“ซี๊ดดดดดดด......วันนี้น้ำผมน้อยชะมัด”
“แล้วมันหมดหรือเปล่าล่ะ” ในขณะที่เธอยังไม่หายเหนื่อยและยังหอบหายใจถี่แรงอยู่นั้น เธอยังไม่เลิกยั่วยวน แววตาหวานตอนนี้มันฉ่ำเยิ้มด้วยอารมณ์พิศวาส
หญิงสาวเอาขาพาดบ่าเขาทั้งสองข้าง จากนั้นเกี่ยวคอเขาแล้วรั้งให้ใบหน้าเขาซุกอยู่ตรงกลางระหว่างขาของเธอ ซานดาร่ายักคิ้วแล้วยิ้มมุมปากให้อย่างท้าทาย
ลูคัสรู้ว่าเธอท้าทายอะไรเขาและเขาก็จัดการให้เธอจนเธอกรี๊ดร้องโหยหวนไปกับความทรมานและความเสียวซ่าน น้ำสาวแตกพรากๆ ออกมา ริมฝีปากและลิ้นหนาของลูคัสมันยอดเยี่ยมมากจริงๆ
“ศิลาจะจัดการเรื่องเช็คให้นะ”
“เงินซื้อผมไม่ได้หรอกครับ ผมรวยแล้วและผมให้ฟรี หากคุณคันอีกเมื่อไรบอกผมนะ ผมติดใจและหลงเสน่ห์ความงามของคุณมากๆ อย่าเอาคนอื่นจนลืมผมล่ะ ผมอยากเอากับคุณต่ออีกนานๆ เลยนะครับ”
“หึ”