EP02::อ่อยแรงนักศึกษาแพทย์[HOT+]
1242 Words
ซานดาร่าคือมหาเศรษฐีสาวด้านการลงทุน ความฉลาดบวกโชคทำให้ไม่ว่าเธอจะลงทุนอะไรมันก็รุ่ง หญิงสาวใช้ชีวิตในแบบมหาเศรษฐี เธอไม่ต้องเคร่งเครียดกับงานบริหาร แต่ก็มีบ้างที่ต้องเข้าประชุมกับหุ้นส่วนในธุรกิจมากมายที่เธอร่วมลงทุน
และหญิงสาวเป็นคนมีจิตใจกุศล เธอมักมอบทุนการศึกษาให้เด็กยากไร้และนักศึกษาตามมหาวิทยาลัยอยู่เป็นประจำ หากจะบอกว่าเธอทำเอาหน้ามันก็ใช่ แต่อีกสิ่งหนึ่งคือเธอทำด้วยใจที่เป็นกุศลจริงๆ เพราะเธอเองก็ทำเลวมามาก เธออยากมีความดีให้ลูกให้หลานในอนาคตได้ชื่นชมบ้าง
“นักศึกษาแพทย์ที่นี่โปรไฟล์ดีกันทุกคนเลยนะ”
“หมายถึงหน้าตาเหรอ”
“ฐานะทางการเงิน”
“ก็ไม่เท่าไรหรอก สมัยนี้ควนรวยเขาก็อยากได้ทุนการศึกษากันทั้งนั้น ไม่ใช่เพราะว่าเขาไม่มีเงินนะ แต่มันเหมือนเป็นสิ่งเชิดหน้าชูตาความเก่งและความขยัน จะได้เอาไปพูดอวดในวงสังคม”
“คนนี้ตั้งแต่เรียนปีแรกจนปีสี่ยังคงได้ทุนเหมือนเดิม ผลการเรียนดีมากเลยนะ”
“คนเก่งนี่นา”
“ฉันขอไปดูนักศึกษาแพทย์คนนี้ได้หรือเปล่า”
นาตาชามองหน้าเพื่อนสนิทสาวอย่างรู้กัน ไม่มีความลับต่อกันสำหรับนาตาชาและซานดาร่า พวกเธอคือเพื่อนสนิทและรักกันมากเหมือนพี่น้อง โตมาด้วยกัน ผ่านทุกและสุขเคียงข้างกันมาตลอด
“เธออยากกินเด็กเหรอ”
“ก็แค่อยากดูน่ะ ฉันเห็นหน้าเขาครั้งล่าสุดเมื่อปีที่แล้ว อยากรู้ว่าจะหล่อเหมือนเดิมหรือเปล่า”
“ลูคัสจะว่ายังไงนะ”
“แค่ยาแก้คันชั่วคราวน่ะฉันไม่แคร์อยู่แล้ว”
“คันบ่อยจริงๆ”
“ฉันก็เหมือนๆ กับเธอนั่นแหละค่ะคุณหมอนาตาชา” ซานดาร่าไม่ยอมเป็นผู้หญิงคันคนเดียว เธอลากเพื่อนสนิทสาวมาเป็นด้วย เพื่อนกันอยู่ด้วยกันและคุยกันถูกคอนั่นเพราะมีนิสัยที่เหมือนกัน
“จ้าเพื่อนรัก ว่าแต่ทำอะไรก็ให้มันมิดชิดหน่อยนะ นี่โรงพยาบาลเอกชนชื่อดังอันดับหนึ่งของประเทศ อย่าสร้างความเสียหายให้โรงพยาบาลและช่วยรักษาหน้าฉันด้วย”
“เมื่อเดือนก่อนฉันได้ข่าวว่าเธอกินหมอผ่าตัดไปสดๆ ร้อนๆ เลยนี่”
“ให้ตายเถอะ”
“เธอเม้าท์ให้ฉันฟังเองนะนาตาชา”
“อ่าๆ จะไปไหนก็รีบไปฉันจะทำงานของฉันต่อ”
“เจ้าของโรงพยาบาลมีคนบริหารให้ยังต้องทำงานอีกเหรอ”
“ฉันมีนัดตรวจภายในน่ะ”
“งานส่วนตัวสินะ”
“คิกๆ” นาตาชาหัวเราะคิกถูกใจ ทางด้านซานดาร่าก็เดินออกไปลัดเลาะไปไปเยี่ยมนักศึกษาแพทย์คนอื่นๆ เพื่อไม่ให้เป็นที่น่าสงสัย จนกระทั่งถึงห้องพักของนักศึกษาแพทย์สุดหล่อ ซานดาร่าเคาะประตูสามครั้งก่อนจะเปิดประตูเข้าไปในห้อง
เตโชที่นั่งกินช็อคโกแลตอยู่สะดุ้งแล้วเบิกตาโตมองผู้เข้ามาใหม่ เขาก็นึกว่าเพื่อนนักศึกษาแพทย์ด้วยกัน ไม่คิดว่าผู้ใจดีอย่างซานดาร่าจะมาหาเขาถึงห้อง และให้ตายเถอะ เธอเป็นผู้หญิงที่สวยและเอ็กซ์ปรอทแตกมาก เตโชกลืนช็อคโกแลตไปพร้อมๆ กับน้ำลายเอือกใหญ่
เป็นหมอเห็นของสวยๆ งามๆ และเซ็กซี่เย้ายวนใจมันก็ไขว้เขวเป็นเหมือนกันนะ
“อะ....เอ่อ....ขอโทษครับ สวัสดีครับคุณซานดาร่า”
“กินเหมือนเด็กเลยนะ”
“พอดีคนไข้ให้มาน่ะครับเลยต้องรับเอาไว้และผมก็กินมันเพราะเสียดายของ” เตโชอธิบายแต่ท่าทางของเขาดูร้อนรนอยู่ไม่เป็นสุขมาก นั่นเพราะเขาทำตัวไม่ถูก หน้าเริ่มแดงเมื่อหญิงสาวเอามือสองข้างเท้ายันบนโต๊ะแล้วโน้มตัว
โอ้แม่เจ้าร่องนม!!!!
“เหรอ?”
“ค....ครับ” เสียงขานรับกว่าจะเปล่งเสียงออกมาได้เล่นเอาเหงื่อแตก ภายในห้องอุณหภูมิความเย็นคงคงที่ปกติ แต่หญิงสาวตรงหน้าทำให้เขาร้อนได้อย่างน่าพิศวง
เขาไม่ใช่พระอิฐพระปูนซะด้วยซิยั่วมากกว่านี้ตบะแตกแล้วนะ!!!
“นายชื่ออะไรแล้วนะพ่อหนุ่ม”
“เตโชครับ”
“อืม” หญิงสาวทำเสียงในลำคอ จากนั้นเธอก็เดินไปนั่งบนโซฟาชุดไว้สำหรับต้อนรับแขก
เตโชเห็นแบบนั้นก็รีบไปเอาน้ำเย็นมาเสริฟแล้วเขาก็นั่งลงบนโซฟาทางด้านข้าง องศามันได้ดีเชียวล่ะ เมื่อซานดาร่านั่งขาไขว้ห้าง กระโปรงรัดรูปและสั้นมากเผยขาเรียวน่ามองและน่าเอามือไปสัมผัส จากนั้นก็เอาปากไปแทะเล็ม
อ่าให้ตายเถอะเขาคิดอะไรของเขานะ!!!
ซานดาร่าคือผู้มีพระคุณเชียวนะเว้ยเตโช!!!
“มองอะไร?” ซานดาร่ารู้แต่ก็ยังถาม เธอจงใจอ่อยและยั่วเตโชขนาดนี้ หากเขาไม่สนใจเขาคือเกย์หรือไม่ก็ตุ๊ดแต๋วแล้วล่ะ
“อะ...เอ่อ...เปล่าครับ” เตโชตอบด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก
“ก็เห็นอยู่ว่านายจ้องขาฉันอยู่”
“คือว่า....”
“พูดความจริงสิเตโช”
“ขาคุณสวยดีครับผมอดไม่ได้ที่จะมองมัน”
“อายุเท่าไรแล้ว”
“22 ครับ”
“ทุนการศึกษาที่ได้ไปมันพอใช้หรือเปล่า?”
คำถามห่วงใยแต่แฝงด้วยเลศนัยร้อนแรง เตโชสบตาซานดาร่า เธอเป็นผู้หญิงที่มีตาเชียวคมมาก มันคือเสน่ห์ของนางพญาที่หยิ่งผยอง และเขากำลังตกหลุมเสน่หาของเธอ
“ผมควรตอบแบบไหนดีครับ”
“ไม่รู้สิ”
“งั้นผมขอพูดความจริงนะครับ”
“อืม”
“ทุนการศึกษาที่ได้มันพอใช้สำหรับผมครับ แต่ผมมีส่วนที่ไม่พอใช้และขาดแคลนอยู่ครับ”
เขาทำให้เธอมีอารมณ์ขัน เธอหัวเราะในลำคอ มองสบตาเขาอย่างยั่วยวน มันมีพลังงานดึงดูดที่สื่อถึงกันได้โดยไม่ต้องพูด หญิงสาวยกขาเรียวขึ้นเป็นรูปตัวM ขณะนั้นร่างหนาของนักศึกษาแพทย์ก็ตรงเข้ามานั่งคุกเข่าบนพื้นตรงหน้าเธอ
หญิงสาวแสะยิ้มขณะที่ฝ่ามือวางบนหัวของเตโชแล้วลูบเหมือนเขาเป็นสัตว์เลี้ยง
“รู้สึกคันจัง”
“ให้ผมช่วยนะครับ”
“อยากได้อะไรตอบแทนล่ะ”
“ข้อสอบที่ใช้สอบชิงทุนมันยากเกินไป ปีหน้าผมของ่ายๆ นะครับ”
“ถ้าทำให้ฉันพอใจฉันจะมอบมันให้ก็แล้วกันนะ”
“ขอขอบคุณล่วงหน้าเลยก็แล้วกันนะครับ” ชายหนุ่มใช้ปากงับเอาขอบแพนตี้แล้วเขาก็ดึงมันลงด้วยปากของเขา รูดมันออกมาตามขาเรียว จากนั้นก็โยนมันทิ้งอย่างไม่ใยดี
“เร้าใจเหมือนกันนะหนุ่มน้อย”
“เดี๋ยวผมจะแสดงให้คุณเห็นครับ ว่าผมไม่น้อยแต่ยิ่งใหญ่และดุดันมาก”
“กลัวจัง” เธอพูดยิ้มๆ แล้วท้าทายความกลัวด้วยการแอ่นสะโพกขึ้นเพื่อให้เขาได้ยลโฉมความงดงามของพฤกษาสาว กลีบมันเบ่งบานมีสีชมพูสดและเต่งตึงไม่เหี่ยวย่น น่าสัมผัสและกลืนกินมากทีเดียว
เตโชกระตุกยิ้มมุมปาก......
เขาจะโชว์ให้เธอได้เห็นความดุดันที่สวนทางหน้าตาหล่อน่ารักของเขา!!!
- Writer
