“กินเยอะๆ จะได้มีแรง”
เธอบอกด้วยความหวังดีมันก็ใช่ แต่มันมีนัยแฝงนี่น่ะสิ แววตาซานดาร่ามองด้วยความกระหายหิว เธอทำให้เขาอกสั่นขวัญเสีย เขาไม่ใช่กวางน้อยนะเว้ย ทำไมต้องจ้องเหมือนเขาเป็นเหยื่อแล้วเธอจะกระโจนเข้ามาเขมือบเขาได้ทุกวินาทีด้วย
เขาไม่ชอบเธอเลยจริงๆ
“หน้ามุ่ยจังเป็นอะไรเหรอ”
“ผมรำคาญคุณ เบื่อคุณ อยากไปจากคุณ ชัดไหมครับสำหรับคำตอบของผม”
“ยิ่งนายอยากไปฉันยิ่งอยากให้นายอยู่”
“ยังมีหน้ามายิ้มหน้าระรื่นอีกเหรอ นี่ผมซีเรียสนะ”
“ฉันอารมณ์ดีนี่ นายซีเรียสเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ”
“เหอะ!”
อนาวินเค้นเสียงหัวเราะในลำคอ เขาก้มหน้าก้มตากินข้าวเพื่อเมินหญิงสาวตรงหน้า ซานดาร่าหัวเราะขำอนาวิน ชายหนุ่มก็ทำเป็นไม่สนใจ เธอพาเขามากินข้าว เขาก็จะกินให้หนำใจเลย อนาวินสั่งอาหารเพิ่มหลายอย่าง
อยากเปย์ผู้ชายดีนักพ่อจะให้เปย์จนหมดตัวเลยคอยดูสิ!!
ทว่า.....
“ไม่คิดว่าจะได้มาเจอคุณซานดาร่าที่นี่เลยนะครับ
