“เธอรู้จักคุณวินด้วยเหรอแก้วตา”
“รู้จักนิดหน่อยน่ะ” แก้วตาตอบมายด์แล้วหลบหน้าหลบตา ทำทีท่าเอียงอายเมื่อมายด์ถามถึงอนาวิน และคำถามนั้นก็ทำให้พนักงานในร้านคนอื่นมองมายังแก้วตาอย่างให้ความสนใจ
“ไม่หน่อยแล้วมั้งคุยกันซะยาวเลย”
“เธอได้เห็นด้วยเหรอ”
“เห็นสิแล้วก็ได้ยินเต็มสองหู”
มาย์ดพูดแล้วยื่นหน้าเข้ามามองแก้วตาใกล้ๆ แก้วตาก้มหน้างุดเขินอายเข้าไปใหญ่ ไม่กล้าสบตาใครแล้วพนักงานคนอื่นก็เริ่มส่งเสียงแซวแก้วตากันยกใหญ่
“ตายจริง! ดูสิ พูดแล้วเขินอายม้วนแบบนี้มันต้องมีอะไรในกอไผ่แน่เลย”
“ใช่ๆ ต้องมีอะไรในกอไผ่แน่ๆ”
“สงสารตัวเองเลยอ่ะ กำลังจะอ่อยคุณวินอยู่เลย ถ้าแก้วตารู้จักแบบนี้ก็มีชัยไปครึ่งแล้วอ่ะสิ”
“แก้วตาเว้นทางให้ฉันเดินด้วยนะ”
“คิกๆ คิกๆ คิกๆ”
เสียงหัวเราะของพนักงานเสริฟที่ยืนจับกลุ่มคุยกันในห้องแต่งตัวหลังเลิกงาน หัวเราะกันคิกคักอย่างสนุกสาน แก้วตารีบเอาเสื้อผ้าเข้าไปเปลี่ยนในห้อง
