Fated Souls

V.

Pag dating namin ng cafeteria nasa loob na rin sina Saph sa may usual seat namin. Nang tumigil na kami sa may upuan namin ay napa tingin lang si Zia sa amin at tinignan ulit si Saph na pangiti ngiti. Tsk, puno talaga ng issue 'tong dalawang 'to sa utak. Sana all meron non.

"So... Who's with you?" Tanong ni Saph.

"Hindi ba halata? Si Mr. President ang kasama niya." Sagot naman ni Zia. Inisimiran lang siya ni Saph na akala mo binasag trip niya.

"I'm Eithan, by the way. Eithan Lee" Pagpapakilala ni Eithan sa dalawang unggoy. "Nice to meet you Mr. President. I'm Keziah, Zia for short." Sabi naman ni Zia at nakipag kamay.

"Yeah, I know you. Mr. Evans' girlfriend." Sabi nito na nagpagulat sa amin. Girlfriend?

Dahan dahan naming tinignan si Zia and she just shrugged. "Hindi niya ako girlfriend. I'm not even close with him." Inis na dipensa naman ni Zia, and whispered, "That bastard."

"Ah. Ganon ba? Maybe ha has a crush on you." Eithan just then smiled and looked at Saph.

"O-oh... I'm S-"

"Sapphire. I heard a lot about you." Putol naman ni Eithan sa kaniya.

"Really? How come?" 

"Kasi palagi kang kasali sa gulo." Sabi ko naman dito. "Hanggang dito lang oh." She answered at nag drawing pa ng imaginary line. He!

He looked at Eithan again at nag tanong ulit. "Totoo ba 'yon?" Tanong niya. Malamang! Para namang takang taka pa siya sa lagay niya na yan ah.

"Hmm... Most of it. Halos ikaw kasi ang dahilan ng dalawang grupong laging nasa detention. Nagtatakang tumigin naman si Saph sa kaniya. She was about to say something again nang mag tanong si Eithan.

"So, what do you guys want for lunch? My treat." Sabi nito at para namang naka kita ng anghel 'tong dalawang unggoy na 'to sa sinabi niya. Ako rin naman.

"Talaga ba? Osige kumuha ka ng listahan mo." Sabi na Saph na hinampas ko sa kamay. "What? Kunwari ka pa e gusto mo rin naman ng libre. Sabihin mong hindi sasakalin kita." Sabi niya.

"Hindi naman sa ganon. Syempre... Gusto ko no." Sabi ko at tinignan si Eithan na kumuha naman ng ballpen at papel. "Ano ka ba naman, baka maubos tinta ng ballpen mo, sa phone mo doon mo na lang ilista." Sabi ko pa kaya tumawa kaming tatlo nina Saph. Pag tingin namin kay Zia naka tingin lang siya sa amin na parang hinuhusgahan kami.

"Ano? Para namang ayaw mo rin. E kanina nga sabi mo sakin, "Sino kayang magdidilang anghel ang manlilibri sa atin ngayon? Grabe para yun lang kasi hindi pa natin magawa para sa isa't isa. Kung sino man ang ipapadala ni Lord sa atin para ilibre tayo ngayon sinasabi ko talaga pagsisilbihan ko siya habangbuh-"

Hindi na na ituloy ni Saph ang pang gagaya kay Zia nang hampasin siya nito ng papel ni Eithan. At itong naka hithit ng expired na katol ay tumawa lang. Gunggong. 

Eithan ordered the food for us and then came back after a minute or so. He said that they will just serve the food to us. We were chitchatting nang biglang mag salita ang isang estudyante na naka tayo sa gilid namin.

"Na late lang ako saglit may pinalit na nga kayo sa akin?" Sabi nito na parang sobrang lungkot naman niya sa buhay habang naka tingin kay Eithan. Napa tingin kami sa kanya and Saph 'pft' kaya natawa na rin ako. We just both laughed habang tinitignan si Elijah. Droga reveal naman diyan Elijah.

"What? I'm serious." Sabi pa nito. Gagu ba siya?

"What's up Mr. Evans?" Tanong naman ni Eithan.

"Good. Not until these ladies set me aside." Sabi nito tsaka umupo sa tabi ni Zia. "Ano bang pinagsasabi mo? Akala ko ba may mga kaibigan ka, bakit ka na naman nandito?" Inis na tanong nito sa kanya.

"Nakikiupo nga lang ako." Walang lingon niyang sabi kay Zia kaya napa kamot na lang siya.

"What's with them?" Tanong ni Eithan kay Elijah. "Them? They are my friends." Sagot naman nito.

"We are?" Takang tanong ko naman sa kanya habang naka lapit pa mukha ko sa mukha niya. He just then smiled kaya natawa na lang ako sa pagmumukha niya kaya ako lumayo.

With just that, dumating na ang lunch namin and we ate. Naki sali pa si Elijah na naki share pa talaga ng plato kay Eithan na tinitawanan na lang siya. Hindi ko malaman kung wala ba siyang pera o sadyang wala lang siyang magawa sa buhay niya kaya kami ginugulo niya.

Otherwise, he's actually fun to be with. So as Eithan.

It's dark

It's quiet

I don't know where I am

I don't know why I am here

I don't know how I end up here

I just know that the fog together with the killer silence doesn't feel nice and cozy

I want to be safe

I'm praying that someone would save me

Suddenly, the fog that is embracing the killer silence is hugging me with it.

It's kinda suffocating.

I can't absorb anything that is happening around me.

We're on the verge of dying.

"What if you guys didn't make it?" The guy muttered between my ears, holding me tightly.

Someone silently knocked the guy out and grabbed me by my waist.

"Shh, stop crying. We're close, let's just trust them." He said while wiping my tears away.

It feels right.

Everything that is happening is screaming something surreal but it feels right.

This might be right.

The fog that is hugging me together with the killer silence turned the things I felt unsafe with into something that I didn't know will fix my broken pieces.

Keziah's POV

Nag lalakad ako ngayon palabas ng dorm because I wanted to eat ramen and the girls aren't home yet. May mga dapat siguro silang tapusin sa school. Nang maka pasok na ako sa store nagiikot ikot lang din ako para tumingin ng iba pang pwedeng bilhin. And maybe buy something for the girls too, baka umuwi na rin sila any minute.

Nang makapag bayad na ako sa cashier lumabas na ako para maka uwi at para maka relax. Sinong hindi kakailanganin ang pag r'relax kung stressing na nga ang school works may isa pang ugok na makulit. That Elijah jerk, he's really getting into my nerves.

The weather is really good. It's kinda windy and cold but it's relaxing. Not until a man in black na nasa kabilang daan ang nagsalita.

"Hey. Mind if you join me?" Asked the drunken bustard. Hindi ko na lang siya pinansin at nag lakad na lang ulit ng diretso para maka uwi na ako because I'm not really comfortable.

"Hoy, hindi mo ba ako narinig?"

"Narinig kita. And yes, I do mind." Sabi ko ang walked again. Mas lalong lumamig sa pakiramdam ang simoy ng hangin so I hugged my self along with my hoodie. Napa bilis ako ng lakad nang mapansing naglakad ang lalaki palapit sa direksyon ko at may sinenyasan. Damn it. This dumbass is not alone.

Napatakbo na ako dahil yun lang ang naisip kong paraan because I don't want any trouble. I was running really fast at lumiko sa isang kanto not knowing na hindi yon ang kanto namin papunta sa bahay. s**t.

I was caught of guard nang isa sa mga tatlong lalaki ang humarang sakin. "There you are." He said and then smirked and hold my butt. f**k.

"Yeah. And I'm slipping away." I said and kicked him down there. I have no choice. Goodbye future babies. I ran again at naiiyak na ako dahil walang ibang tao sa daan. I'm not a weakling pero wala akong lakas para labanan sila because I'm really tired. I'm crying at napapagod na ako kakatakbo para lang mailigaw ko sila.

Nakayuko ako na umiiyak at bumagal na rin ang takbo ko when I bumped into someone. I was waiting for my ass to kiss the cold damn floor dahil sa lakas ng impact but someone grabbed me by my waist.

"Are you alright?"