Unforgettable Love (Passionate Love Series of the Iñigos)

Prologue - Crush

I remember those days when we would always visit the Iñigos. All my memories were bittersweet.

Brandon Iñigo... the second of three sons of the illustrious Mr. Craven and Charlotte Iñigo. Nakatira sila sa isa sa mga ekslusibong subdivisions sa south. Brandon's dad and my dad were close. His dad was my dad's boss. Noong nagpakasal si Daddy at si Mommy, kinuha nilang ninong at ninang sa kasal sila Mr. and Mrs. Iñigo. Simula noon, mas lalong naging close ang mga pamilya namin.

I can still remember plenty of occasions wherein our families would get together. May pagkakataon pa nga noon na naisip ko na parang kahit wala namang okasyon, pumupunta pa din kami sa bahay nila. Para bang lagi naghahanap ng dahilan upang magsama sama so we can eat together and be merry.

As far back as I can remember, si Brandon ay lagi kong kasama noong mga bata pa kami. He is four years older than I am. Ang mga una kong alaala ay lagi niyang hawak ang kamay ko. Palagian din syang nasa tabi ko na ang laging gusto ay huwag akong hihiwalay sa kanya kahit may mga kalaro siyang iba noon. Kapag kami naman ni Blake ang naglalaro ay lagi siyang nasa malapit at binabantayan kami. He was always there to feed me and would insist I sleep in his room when I get sleepy. The youngest Iñigo son, Blake, is the same age as I am. Wala akong maalalang kasama sya sa inaalagaan ni Brandon noon. Ako lang talaga.

Ang unang pagkakataon na naramadaman kong hindi pangkaraniwan ang damdamin namin para sa isa't isa ay noong nag outing ang aming mga pamilya sa Batangas. I was ten or eleven at the time and he was fourteen or fifteen. We used two vans for the trip. I remember na pasimple nya akong iginiyang umakyat sa isang van ni Brandon at madaling siyang sumunod sa akin. Pinulupot nya ang isang braso nya sa aking likod at hinawakan naman nya ang aking mga kamay na ipinatong niya sa kanyang mga hita. Sinabi niyang matulog na daw ako at mahaba ang biyahe. Sabay naman noon ay ipinikit na nya ang kanyang mga mata. Natatandaan ko pang naririnig kong hinahanap ako ng Mommy ko at ng makitang nakayakap sa akin si Brandon sa isang van ay gigisingin sana ako para lumipat sa kanya. Pero sinabi ng dad ni Brandon na hayaan na lang daw at tila magiliw daw talaga sa akin si Brandon dahil wala itong kapatid na babae. Nahihiya man ay hinayaan na nga kami ni Mommy. Hindi tinanggal ni Brandon ang mahigpit na pagkakayakap nya sa akin na nagdulot sa akin ng masayang pakiramdam. Hindi ko alam at hindi ko mawari iyon pero para bang ayokong tanggalin niya ang pagyakap niya sa akin. Madami ding pagkakataon na habang nasa biyahe kami ang nagigising ako dahil sa paghimas niya sa aking bewang o kaya naman sa aking likuran. Nagkakatitigan din kami pero hindi ko mawari kung ano ba ang ibig sabihin ng ekspresyon na nakikita ko sa mga mata niya ng mga pagkakataong iyon. Ang alam ko lang, ayokong tanggaling niya ang yakap niya sa akin.

Nang makarating kami sa beach na tutuluyan namin ng three days and two nights, ganoon pa din siya sa akin. Laging hawak hawak ang kamay ko, laging nasa tabi ko, laging alaga ako. Maaga kaming nakarating sa Batangas dahil madaling araw kami umalis ng Manila ngunit parang gutom na gutom ang lahat noon. Madaling naghain ang Mommy nya at Mommy ko kasama na ang dalawa nilang helpers. Tulad ng inaasahan ay hinila niya akong tumabi sa kanya habang kumakain. Panay ang lagay niya ng pagkain sa aking plato. Kahit nagsisimangot na ako sa dami nito ay natatawa lang siyang ginugulo ang aking buhok sa aking ulo. Pagkatapos kumain ay nagkayayaan kami nila Blake na maglakad lakad sa beach umaasang makakabawas ng timbang dahil sa dami ng kinain. Si Brandon, Blake at ako lang ang namasyal. Ang panganay nilang si Kuya Brent ay humiwalay sa amin kasama ang kanyang nobya noong mga panahon na iyon. Ang kapatid ko naman na si Tiffany ay nasa limang taong gulang lamang noon at lagi lamang nakasunod kay Mommy.

Pinapanood lang kami ni Brandon habang naghahabulan kami ni Blake sa dalampasigan. Nang ako ay mapagod, umupo ako sa buhanginan. Si Blake ay nagpatuloy tumakbo sa pag aakalang makakabawas sa bigat ng kanyang kinain ng umagang iyon. Tinawag ako ni Brandon na lumapit sa kaniya. May hawak siyang sanga ng kahoy at itinuro ang starfish na nakita nya sa dalampasigan. Nang hahawakan ko sana iyon ay pinigilan niya ako. Madali naman akong sumunod sa sinabi niya. Bumulong siya na sinabing... "I only wanted you to see what a starfish looks like." Ngumiti siya pagkatapos niyang sabihin sa akin iyon. Naaalala ko na napangiti din ako noon ngunit wala pa din akong kamuwang muwang ng mga pagkakataon na iyon. Hinawakan niya ang aking kamay at naglakad kami ng kaunti palayo sa starfish at naupo sa buhanginan.

Umupo siyang nakataas ang mga tuhod, nakapatong doon ang kanyang mga siko, ang isang kamay ay hawak pa din ang sanga. Nakatitig siya sa akin habang ako ay nakaupo na nakalatag ang mga paa sa buhangin at parang iwinawagayway ang mga ito sa pakanan at pakaliwa. Ang aking mga kamay ay nakasuporta sa aking likod. Nakangiti lamang ako sa kaniya. Parang malalim ang kaniyang iniisip habang siya's nakatitig sa akin pero hindi naman ako nag iisip ng kung anupaman dahilan sa musmos pa ang aking kaisipan ng mga panahon na iyon. Hinawakan niya ang aking kaliwang kamay na nakapatong lang sa buhangin malapit sa kaniya at hinalikan niya ang likod ng aking palad. Nginitian ko lang siya noon pero hindi naman siya ngumiti pabalik. Tumayo siya at inalalayan niya din akong tumayo. Hindi niya binitiwan ang aking kaliwang kamay. Tinawag niya si Blake na tumatakbong pabalik na sa amin at nagsimula na kaming maglakad pabalik sa cottage.

Pagdating namin ay naghahanda na ang lahat dahil nandoon na ang balsa na magdadala sa amin sa laot. I remember being so excited then because I saw how the 'balsa' looked like. It was made out of bamboo materials with tables made out of bamboo and roof made of dried leaves. May tatlong taong bangkero na magmamaneobra nito papuntang laot.

Lahat ng mga nakatatanda ay may bitbit na mga gamit o pagkain. Tinawag ako ni Mommy para sana hawakan kasama ng aking kapatid na si Tiffany. Kaso tinawag ako ni Brandon at ng lumapit, sinabi niya kay Mommy na siya na daw ang bahala sa akin. He took hold of my left hand while he carried some charcoal bags in his other hand. He did not let anyone carry me to the 'balsa' but him. In retrospect, pag bumabalik sa akin ang mga ala-alang iyon, parang ayaw niya na may ibang taong mag-aalaga o tumitingin sa akin kung nandon din lang siya.

Naging masaya ang umaga hanggang hapon namin sa balsa. The adults enjoyed fishing while we watched. When we got bored, we went swimming. I know how to swim and Brandon swam with us. When he stopped, he would just watch Blake and me frolicking in the warm water. When it was almost sunset, we went back to the cottage.

There were only two rooms in the cottage but the sala area was huge. Sa unang gabi, my family and I stayed in one room. Mr. and Mrs. Iñigo stayed in the other with Blake. The rest slept at the sala area.

The next day, I woke up before sunrise and went outside the room. Nakita ko si Mrs. Iñigo and Mommy na naghahanda ng almusal kasama ang dalawang helpers. Mommy saw me and kissed me on top of my head like she always does. She asked why I woke up early and said I should sleep more. I felt someone take my hand and saw Brandon who just came from the restroom. He asked Mommy if it was okay if he can try to make me sleep again - to which my Mommy said okay. My mother warned him though na naninipa ako matulog. Natawa lang si Brandon sa warning at hinila na niya ako sa sala sa higaan nila sa papag kung saan nakahilera silang lahat nila Kuya Brent, ang girlfriend nito, si Blake na lumabas pala kinagabihan upang doon matulog sa sala, ang mga drivers. Nakita ko pa ang mga nakaayos ng mga unan at kumot ng dalawang helpers na noon ay tumutulong na sa Mommy niya at Mommy ko sa paghahanda ng almusal.

Pinahiga nya ako sa kanyang tabi. Sa kabila niya ay si Blake kaya't wala akong katabi sa kabila ko. Humiga ako sa unan niya at kinumutan niya ako. Our heads lying down on his pillow, we faced each other. I felt his arm hug me. His other hand was holding his cheek while lying down on the pillow. I remember our faces were really near each other and he was looking at me seriously as he whispered softly "Sleep... I'll wake you up when it's time for breakfast."

I don't know how long I slept but when I opened my eyes, we were still facing each other and he was still looking at me with that same expression. He greeted me "Good morning" and smiled. I greeted him the same. I attempted to get up but his arm was still hugging me. When I looked back at him, he got up and helped me do the same. I remember him folding the blanket and placed it on top of the pillow we used, then he folded the mattress last.

It was the same scenario during breakfast. Brandon was solicitous and made sure I ate. Sinasaway niya kami ni Blake dahil nagkukulitan kaming dalawa habang nag-aalmusal. Natatawa naman ang aming mga magulang sa amin ni Blake dahil sadyang maharot kaming dalawa at hindi nagpapatalo sa isa't isa. Pinababayaan lang nila kami nguni't hindi si Brandon. He would always get between us and would insist for us to finish our food before anything else. He was such a killjoy in those days!

We went to another beach on the second day. I remember us staying at a small cottage with our own restroom, an area where our mothers cooked to their hearts content and a huge barbeque grill where the dads stayed with the drivers.

Natatandaan ko na may nakipagkilalang mga babae kay Brandon na sa tingin ko ay kasing-idad nya. Ngunit habang kausap niya ang mga ito, ay sa amin pa din ni Blake ang atensyon dahil lagi pa din niya kaming sinasaway. Nang madapa ako habang nakikipaghabulan kay Blake, mabilis akong pinuntahan ni Brandon noon at tinignan kung nasugatan ba ako. May galos ako sa mga tuhod pero hindi ko naman matandaan na masakit iyon dahil tawa pa din ako ng tawa at pilit umaalis sa pagkakayakap niya. Gusto ko pa din bumalik sa paghabol ko kay Blake dahil iniinis nya ako sa mga pandidila at pag make face niya sa akin.

Hinawakan ni Brandon ang mukha ko noon to ask "Cassie, stop playing. Look at me. Are you hurt anywhere else?"

Umiling ako at nagpupumiglas sa hawak niya sa akin dahil gusto kong bumaba at habukin si Blake.

"Let's take care of your wound. Stop playing with Blake."

"But I still want to play! It doesn't hurt, look!" pagmamaktol ko.

"No. That's enough. I don't you getting hurt. Let me take care of those wounds and let's eat."

"But I still want to play! I'm not hungry Kuya Brandon!"

Hindi niya pinansin ang sinabi ko at patuloy na binuhat pa din niya ako bridal style. Sinisilip ko si Blake over his shoulders. Patuloy naman ito sa pagme-make face sa akin at nang-aasar.

Sinalubong kami ni Mommy na marahil nakita niya si Brandon na palapit na buhat buhat ako.

"Anong nangyari?!" tanong ni Mommy sa kanya. Kasunod din ni Mommy si Mrs. Iñigo.

"Nadapa lang po Tita. May sugat lang po siya sa mga tuhod. Lilinisan ko lang po bagot lagyan ng gamot."

"Naku Brandon, ibaba mo na si Cassie at ako na ang bahala. Pasensya ka na at malikot talaga ang batang iyan."

"Okay lang po Tita. Ako na lang po. Kasalanan ko din naman at hindi ko sila masyado napag tuunan ng pansin ni Blake. Ito din naman pong si Blake sobra din ang kalikutan. Ako na po ang bahala gumamot sa sugat ni Cassie. Ituloy nyo na lang po ang ginagawa ninyo ni Mommy" nakangiti nyang sabi sa Mommy ko.

"O sige Iho. If you are sure..."

"Sure po ako Tita. Ako na po ang bahala kay Cassie."

Brandon brought me to the faucet at the wash area at the back of the cottage. He cleaned up my wound gently. I remember I was crying while he was doing that because I started to feel pain at the time. He was soothing me with his gentle whispers and was kissing either my temples or the top of my head.

When he was done cleaning up my wound, we went inside the cottage to look for the first aid kit that someone thoughtfully brought for that trip. He put some medicine on the wounds which made me cry again. He used the same soothing tone and gave me some more kisses until he has placed band aid on the wounds on both knees.

Sinaway niya si Blake noong niyaya niya akong maglaro ulit. He reminded Blake to be careful because I was a girl and to make sure I don't get hurt in the games that we play. Sumimangot naman si Blake ng hindi niya mapilit si Brandon na hayaan akong makipaglaro ulit sa kaniya. Tumalikod siya at iniwan kaming dalawa upang maglaro mag-isa.

"Are you still hurting?" tanong ni Brandon sa akin.

"Just a little bit Kuya."

"Be careful and try not to get hurt again my Baby. I don't like seeing you getting hurt in any way, okay?"

Hindi ko pa napansin iyong pagtawag tawag niya sa akin ng baby ngunit pag naaalala ko ang mga araw na iyon, bumabalik din sa akin na madalas niya akong tawagin na ganoon.

Kumain na kami ng tanghalian at hindi na nga ako nakapaglaro pa ulit ng araw na iyon. Naaalala ko na natulog ako sa sala katabi niya at ang ibang mga kasama namin na nais magpahinga tulad ni Blake at Tiffany. Ang iba naman ay nag-iinuman tulad ng mga tatay namin kasama si Kuya Brent at mga drivers. Ang mga Mommies naman namin ay nasa hapag kainan nagkukwentuhan kasama mga helpers habang naghahanda ng hapunan. Wala akon katabi sa isang side, si Brandon ang katabi ko sa isa. Katabi naman niya si Tiffany at katabi ni Tiffany sa kabila niya ay si Blake. Nagising ako bago mag-sunset at nakitang si Blake na lang ang nakahiga pero malayo naman ang pwesto sa akin. When I got up, I looked outside and saw everyone either cooking or helping out. I saw Brandon cooking barbeque. When he saw me, he motioned for me come to him. When I was near him, he kissed me on top of my head and helped me sit on the chair near him.

"Are you hungry Cassie?"

"Not really. What are you cooking Kuya?"

"Pork and chicken barbeque and grilled fish. Which one do you like?"

"Later Kuya. Can I play with Blake?"

"Not outside. You can play boardgames instead."

"That's boring" I said while pouting.

He ruffled my hair and said "Either that or ypu just sit and keep quiet."

I stood up and went back into the cottage. Blake was already awake and was eating. I asked if he would like to go to the beach to watch the sunset. "Sure" and nodded enthusiastically.

Mrs. Iñigo called Brandon and asked him to accompany us to which he readily agreed.

We walked on the beach. Brandon not letting go of my hand when I was trying to run after Blake. He shaked his head and reminded that we were there to watch the sunset and not for me to get hurt again. I stomped my foot while we were walking hand in hand. I growled at Blake when he continued to tease me endlessly being unable to run after him with Brandon's steely grip on my hand.

We sat down on the sand side by side. Blake not sitting still and running around. I kept looking at him enviously as I wanted to do the same. When I looked at Brandon, he was looking at the sunset. At the time, I was not interested in things like sunset, sunrise or anything that gives meaning to life. I only wanted to play, damn it!

Then he turned and looked at me and smiled gently. Piningot niya pa ang aking ilong kaya lalo akong nainis dahil hindi pa din niya ako pinapayagan makipaglaro kay Blake.

Inakbay niya ang kanang braso niya sa balikat ko, hinilang sumandal sa kaniyang balikat at pinilit akong tignan ang paglubog ng araw.

Bumalik kami sa cottage bago magdilim at kumain. Pagkatapos noon ay naglaro sila ng boardgames nila Kuya Brent, ang girlfriend nitong si Apple at Blake. I didn't want to play. I slept instead. Hindi ko na matandaan kung paano nangyari pero nagising na lang ako sa kalaliman ng gabi na nakahiga sa sala at nakaharap kay Brandon. Gising siya at nakatitig sa akin. Natatandaan kong napaka-seryoso ng kanyang ekspresyon ng mga sandaling iyon. Naramdaman kong nakayakap ang isang braso niya sa aking bewang at hinihimas niya ang aking likod. May nararamdaman akong kakaiba ngunit hindi ko alam kung ano. Hindi naman ako natakot. Kapag naaalala ko ngayon ang mga sandaling iyon, siguro ay hindi lang ako komportable dahil hindi ko mapag-hinuha kung ano ang ibig sabihin ng mga titig niyang ganoon sa akin. Tinignan ko lang siya. Hangang huminga siya ng malalim, ipinikit ng mariin ang kanyang mga mata, tinanggal ang kanyang braso sa pagkakayakap sa akin, saka tumalikod. Hindi ko alam kung ano ang nangyari.

Malamang ay nakatulog akong muli dahil ng magising ako ay kalaliman ng gabi at kakaunti na ang ingay na naririnig mula sa labas. Malamang ay tulog na din ang mga tao sa ibang mga cottages. Nagising ako na nakasubsob ang mukha ko sa dibdib ni Brandon. Nang iangat ko ang aking mukha at dumilat siya at tinignan na naman ako ng taimtim. kumunot pa ang noo nya noon. Nakahiga ang aking ulo sa kanang braso niya at ang kaliwa niyang braso ay nakayakap sa akin ng mahigpit. Ibinaba niya ang kanyang ulo at mariin akong hinalikan sa noo. "Sleep Baby and please... don't move."

Natulog na lang din ako ulit siguro dahil sa susunod na pagmulat ulit ng aking mata ay umaga na at kami na lang ulit ni Blake ang natitirang natutulog sa sala.

Pagtayo ko ay nakikita ko na ang lahat ay naghahanda na ng mga kagamitan. Nilapitan ako ni Mommy at sinabing kumain na ako. She asked if I still wanted to swim and that I should start doing so because we are going back to Manila after lunch.

Mabilis na ang pagtakbo ng oras ng umagang iyon. I remember Brandon still taking care of me at the time, watching over Blake and I while we went swimming. Then we had lunch and it was time to go home. Brandon still insisted that I sit with him going back to Manila. I remember sleeping while his arms were around me.

When we arrived in Manila, we went to their house first. It was decided that our Mommies will prepare an early dinner and that we should stay and eat before leaving for our own home. Brandon asked me to stay and sleep further inside his room. I declined because I was playing with Blake inside their parents' room. Brandon slammed the door shut upon hearing my response. Blake and I jumped because of the loud noise pero ikinibit balikat lang namin iyon.

Nang mapagod kaming maglaro ni Blake, nakatulog kami sa bedroom ng parents nila. But when I woke up, I was sleeping on Brandon's bed inside his room! And he was lying beside me looking at me with the same serious expression I have seen him looked at me before.

I smiled at him. He looked at my smiling lips. He moved his face forward and kissed my forehead, my nose, and he moved downwards to my dimpled cheek then to my lips! Nagulat ako sa ginawa niya. Nang lumayo siya sa akin, nakatingin pa din siya sa aking mata. Malamlam ang mata ngunit dahil sa mura kong idad, hindi ko alam kung anong emosyon ang meron sa mga mata niya ng mga sandaling iyon.

Nakadantay ang isang braso niya sa aking bewang habang matamang nakatitig siya sa akin.

"Grow up fast Baby so I can make you mine."

And that was the beginning.