Elfin’den
Bu dünyada insanın geçemeyeceği bir şey vardı: Aile. Bu kelime o kadar önemliydi ki tarifini bile insan yapamıyordu. Bence aile, birini karşılıksız sevmenin en büyük örneğidir. Ailendeki hiçbir üyeyi bir menfaat uğruna değil de gerçekten seviyorsun. Onun saçına teline zarar gelse onun için üzülüyorsun.
Mirza da ailesine kızgın olmuş olsa da Yaman’dan vazgeçmesi imkansızdı. Kardeş, hiçbir şekilde atılmazdı. Yaman’ın gözlerinden akan yaşları görüyordum ama kocamı göremiyordum. Mirza’nın da gözlerinden kesin yaşlar akıyordu. Böyle bir anda asla yaşsız durmazdı.
Mirza da sert gibi görünse de onun kabuğunun altında bir insan vardı ki çok duygusaldı. Buna birkaç kez şahit olmuştuk. Ömer Asaf da onların yanına gidip ortalarına girdi. Yüsra da tam arkasındaydı.
Ben de istemsiz bu
