Chapter 21
“Anak, gumising ka na.” rinig ko ang paghawi nang kurtina sa kwarto ko. Kanina pa ako gising, ngunit wala akong ganang tumayo at mag-ayos. “Anak..” ramdam kong parang may umupo sa aking gilid, lumubog ang igaan ko sa bandang pwetan kaya wala na akong magawa kung hindi ang lumingon.
“Masyado ka namang halata. Akala ko ba ay hindi mo gusto ang panganay na Villion? Bakit ngayon ay nagkakaganyan ka?” mapipigilan ko ba ang puso, ‘ma? Syempre hindi. Hindi ko rin alam kung bakit ba ako nahulog sa lalaking iyon, wala naman iyong ginawang tama. “Ma, mag-aayos na po ako.” pag-iiba ko nang usapan, hindi naman niya iyon pinansin at agad naman akong bumangon.
“Thank you, Ma.” ngumiti ako, siya naman itong tumayo na rin at mabilis akong niyakap. Ramdam ko ang higpit no’n, “Walang anuman
