"You don't have to apologize to me if that's the reason you're looking at me like that, Pristine."
Napalabi ako nang marinig ang malamig na boses ni Sebastian. He knows. Paano ay kahit nang makalabas na si Professor Alonza pagkatapos magbigay ng tatlong pangalan ng mga local business ang bawat grupo ay napatingin pa rin ako sa kaniya. Sandali lang pero nahuli niya 'yon kaagad.
"Sorry," sagot ko pa rin. Lalo at alam naman na niya ang intensyon ng tingin na ibinibigay ko. Napayuko pa ako ng bahagya at ang mga daliri ko ay naglaro sa dulo ng necktie ng uniform ko. Nang marinig ko ang marahas niyang pagbunga ng hangin ay saka muling umangat ang pansin ko sa kaniya.
"Anyare sa inyo?" tanong naman ni Esther, pabalik-balik ang tingin niya sa amin ni Sebastian. Muli akong nagpakawala ng buntong
