“It hurts... please, make it stop.”
A sharp pang in my chest woke me from a nightmare — a deepened sleep felt like something was devouring my awake soul, slowly slurping my whole being.
Halos hindi ako makahinga sa sobrang hingal, ngunit pakiramdam ko ay may kung anong malakas na enerhiyang dumadaloy sa katawan ko.
“Are you alright?” tinig mula sa katabi ko.
Lumingon ako sa kanya; punong-puno ng pag-aalala ang kanyang mukha habang diretsong nakatingin sa mga mata ko.
Sandali akong natigilan. Nakalimutan kong may kasama nga pala ako sa kwartong tinutuluyan ko. I was being careless; I let a mere stranger see me at this state—weak, fragile, vulnerable.
Nandito kami ngayon sa isang abandonadong bahay upang matulog at magpahinga. Nandito ako para sa isang misyon na protektahan ang anak ni
