Saatlerdir ekrana bakan Özgür, yanındaki çocuğun kıvranarak ilerleyişini izlerken bir yandan da öfkeli bir şekilde soluyordu. Bir türlü bitiremediği işin üzerinde kaç saattir uğraşıyorlardı bilmiyordu. Karşısındaki bilgisayardan kare bile oynamıyordu. Tek yapması gereken videodaki adamların yüzlerini netleştirmekti o kadar. Bunu iki saattir yapamıyorsa artık…
“Ne zaman olacak oğlum bu!” dedi Özgür sinirle.
Yanında duran Kaan yüzüne eklediği korku ve tedirgin bir ifadeyle Özgür’e göz ucu bakmayı ihmal etmedi. Özgür’ün onun yanında olması onu korkutuyordu. ‘Komiserim ben size sonra getiririm’ dediyse bile Özgür’ü ikna edememişti. Özgür dosyayı kendi görmek istiyordu. Bu adam kimse ilk ona o görecekti.
“Komiserim ben size dedim uzun sürer diye.”
“Neden bu kadar uzun sürüyor bu peki?” Ka
