งานเลี้ยงและเงามืดในงานสังสรรค์
ในเย็นวันนั้น ญาดาแต่งกายด้วยชุดเดรสผ้าไหมสีเทาอ่อนที่เรียบง่ายแต่ดูดี เธอสวมเครื่องประดับเพียงเล็กน้อยเพื่อไม่ให้ดูฉูดฉาดเกินไป ชุดที่ดูสุภาพนี้ทำให้เธอดูน่ามองและสง่างาม แต่ในใจของเธอกลับเต็มไปด้วยความกังวลและความประหม่า นี่เป็นครั้งแรกที่เธอต้องไปร่วมงานเลี้ยงที่มีแขกจำนวนมาก และยิ่งเป็นงานเลี้ยงที่เต็มไปด้วยนายทหารชั้นผู้ใหญ่ เจ้าหน้าที่รัฐ และนักธุรกิจที่มีอิทธิพลมากมาย
"คุณพร้อมไหม" เสียงทุ้มนุ่มนวลของภูมินทร์ดังขึ้นในขณะที่เขากำลังยืนรอเธออยู่ที่หน้าประตู เขาไม่ได้สวมเครื่องแบบทหารในวันนี้ แต่สวมสูทสีน้ำเงินเข้มที่ตัดกับผิวขาวของเขาได้อย่างดี มันทำให้เขาดูสง่างามและน่าเกรงขามกว่าที่เคยเป็น ญาดามองเขาด้วยความประหลาดใจ เธอไม่เคยคิดว่าเขาจะดูดีในชุดสูทแบบนี้
"ไม่รู้เหมือนกันค่ะ" ญาดาตอบด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ
" หนูไม่คุ้นเคยกับงานแบบนี้เลย" เธอเห็
