Gidiyordu. Gerçekten gidiyordu. Bir şey yapmalıydım. Ya da böyle gitmesine izin vermeliydim. Böyle her şey daha kolay olurdu. Ama ne demiştim. Üç gün bile olsa mutlu olmak hakkımız. Böyle giderse elinde hiç güzel anımız kalmayacaktı. İnsanın bazen güzel anılara ihtiyacı olurdu. Bazen benim bile. Hızla arkasından koştum. Kolundan tuttum.
' nereye gidiyorsun. '
' Ne fark eder. '
' Saçmala Asrın. Neyle gideceksin buradan. Buraya vasıta yok.'
Bazen gerçekten mantıksız oluyordum. Ama birine gitme demek kal demek benim için kolay değildi.
' Bu mu mesele. Merak etme. Taksi çağırırım. Olmadı yoldan geçen bir arabayı satın alırım on katı fiyat verip. Unuttun mu ben Asrın Sarpoğlu yum. Ama unutmuş olamazsın. Bütün mesele bu çünkü. Senin o sevmediğin nefret ettiğin altında hep bir pislik aradı
