Prologue I
Content Warning: Ang nobelang ito ay para lamang sa mga mambabasang 18+. Naglalaman ito ng mature themes, kabilang ang explicit scenes, strong language at violence.
All the characters involved in the story are purely fictional. Reader discretion is advised.
***
BREAKING NEWS!!!
“ISA NA NAMANG KAGIMBAL-GIMBAL AT KARUMAL-DUMAL NA PAGPATAY ANG BUMULAGA SA PWERSA NG KAPULISAN, NGAYONG ARAW SA QUEZON CITY!”
Yan ang bumungad sa telebisyon matapos niya itong buksan habang naghahanda ng kakainin niya sa agahan. Patuloy ang pagsasalita ng reporter sa tv, habang nagluluto siya ng itlog at nagsasangag ng kanin.
“Pasintabi ho sa mga kumakain ng almusal. Ikatlong biktima sa loob lamang ng tatlong buwan ang sikat na pintor na sinadyang takpan at iblur ang naturang video sapagkat hindi kanais-nais ang itsura ng biktima ng pagpatay ayon sa imbestigador. Noong una ay ayaw tingnan sa anggulo ng “serial killings” ng mga pulis ang kasong ito. Ngunit sa ikatlong pagkakataon ay parehong modus ang ginamit na tanging ang salarin lamang bukod sa mga pulis ang nakakaalam sapagkat hindi naman ito kailanman isinapubliko kung ano at paano isinagawa ang krimen bagamat mga kilalang tao ang naging biktima ng killer.”
Nilingon niya ang pinapakitang video sa tv.
“We do believe that these serial killings will not stop unless we catch the one doing it. Dito sa Major Crimes Division, ginagawa namin ang makakaya para mahuli itong taong ito. Yun lamang po. No comment na ho sa ibang mga katanungan.”
Hinawi ng lalaki ang mikropono at nagmamadaling sumakay sa police car.
“Chief, Major Crimes Division- Richard Manalo Jr.” basa niya sa pangalan ng ininterview na pulis. Nasa edad 34 ito sa tantsa niya. Gwapo ang rehistro nito sa tv. Awtorisado at mukhang kagalang-galang. Intimidating.
“Don’t tell me you like that guy??”, untag sa kanya ng kapatid. Bigla na lamang itong sumusulpot sa tabi niya ng hindi niya napapansin.
“Crush? Ako?? Magkakacrush sa pulis?!? Nunca! Never my dear sister…” kaila niya sa nararamdamang kilig kapag nakikita sa tv ang naturang pulis.
“Mabuti naman kung hindi mo siya crush at kung never kang magkakagusto sa isang kagaya niya. Baka nakakalimutan mo kapatid. Kabaro niya siya..” bulong nito sa tenga niya sabay tumalikod para kumuha ng pagkain.
Pinaalala na naman nito ang masakit na nakaraan na pilit niyang ibinabaon sa limot. Nakaraang ayaw na niya sanang napag-uusapan. Dahil sa tuwing nababanggit yun ay para bang tinutusok ng punyal ang dibdib niya at unti-unti naninikip ito. Nanlalamig din ang buong katawan niya kasabay ng init na umaakyat sa ulo dahilan para umikot ang kanyang paningin at mapasandal sa sofa.
“Affected ka pa din hanggang ngayon. Wag kang mag-alala sis, hindi na mangyayari ulit sayo yun. Andito lang ako. Hindi na ko mawawala sa tabi mo. Tagapagtanggol mo, as always.”, alanganing bawi ng kapatid sa mga nasabi nito. Niyakap pa siya nito para kalmahin siya at gumana naman iyon.
Ang kapatid ang protector niya. Tama ito. Siya lagi ang tagapagtanggol niya kahit noong mga bata pa sila. Sanggang-dikit. Inaaway nito ang lahat ng umaaway sa kanya. Lagi itong napapahamak dahil sa kanya din. Pero kahit kailan ay hindi nito ipinamukha yun sa kanya. Lagi itong nakahandang pumrotekta at lumaban basta para sa kapakanan niya. Kaya kahit minsan ay masungit ito at suplada, hindi niya magawang magalit dito. Mahal na mahal siya ng kapatid. Mahal na mahal din niya itong kakambal niya.
Mabilis na umandar ang oras at hindi niya namalayan ito sa dami ng ginagawa sa bahay. Sabado at wala siyang trabaho kaya sinamantala niya ang paglalaba dahil wala naman silang ibang aasahan ng kapatid. Hindi na sila nakatira sa mansyon ng kanilang magulang, kung saan sunod sana sa layaw ang pamumuhay nila at may 24 hours na katulong na isang tawag lang sa intercom ay nakahandang magsilbi sa kanila. Nagpasya silang humiwalay ng condominium unit na binili nang mga ito para sa kanila.
“Alas nueve y medya”, basa niya sa oras. Hindi na lumabas muli sa kwarto ang kambal niya. Marahil ay busy na ito sa trabaho nito online. Isa itong virtual assistant. Naligo siya at nagpahinga na din sa sariling kwarto nang matapos. Dinampot niya ang cellphone sa kama at nagbukas ng social media account.
Dumaan sa newsfeed niya ang balita tungkol sa mga serial killings na nagaganap. Nabistahan na naman niya si Chief Manalo. Ayaw man niyang aminin ay lihim siyang humahanga sa lalaki. Napakakisig naman kasi nito at sobrang gwapo kung ikukumpara sa mga pulis na nakikita niya sa personal at kahit sa telebisyon. Papasa nga itong artista kung gugustuhin nitong pumasok sa showbiz.
Kakaisip sa kabuuan ng lalaki ay nakaramdam siya ng init sa ibabang bahagi ng kanyang katawan. Dali-dali siyang bumaba sa kama at naglock ng kwarto. Nakaroba lamang siya sapagkat kakatapos lang niyang maligo. Sinimulan niyang pasarapan ang sarili. Hinagod niya ang dibdib at nilamas niya ang magkabilang umbok. Pinaglaruan niya ang kanyang mga u***g bago niya inapuhap ang kaselanan niya at ipinasok ang isang daliri sa kanyang hiyas. Iniisip niyang kamay ni Chief Manalo ang gumagawa nun sa kanya. Pinagdikit niya ang dibdib at inalog alog ang mga yun, iniimagine niyang nasa harap niya ang lalaki at pinapanuod kung paano umalog ang kanyang mga s**o. Napakagat labi siya sa sarap ng sensasyon. Hinagod-hagod niya palabas masok ang daliri sa kaibuturan niya at naramdaman niyang nababasa na siya. Namilipit siya sa sarap ng lumabas ang katas sa kanyang hiyas.
“Chief Richard Manalo Jr. Ugggghhhh Aaaaahhhh… Chief…”, iniuungol niya ang pangalan nito.
Sa isip niya ay sana totoo na lang na kasama niya ang lalaki sa kwarto at totoong kaulayaw niya ito.******
“WOOOOOAAAAAAHHHHH!!! Bro, look at this girl on stage. Sobrang hot niya!! The way she dances, her moves… dude! Nakakapaglaway!!” exaggerated na sabi ni Patrick, bestfriend niya habang itinuturo ang babaeng akala mo walang buto sa lambot ng katawan.
Sige ito sa paggiling. Hindi alintana kung halos lahat ng kalalakihan sa naturang after-hours club ay nakatingin sa kanya at naghihintay na mapansin nito.
Siya si Richard Manalo Jr., Chief ng MCD. Gusto lang sana niya idistract ang sarili sa kasong ilang buwan na niyang hawak. Gusto niyang magrelax kaya nung tawagan siya ng kaibigan matapos ang ilang buwan na walang pahinga at ni walang lead sa serial killings ay pumayag siyang sumama kay Patrick. Ang ending eto siya, parang naging tagabantay ng palikerong kaibigan.
Hindi niya alam kung pagsisisihan na nagpahinuhod siyang sumama dito sa kaibigan o ano. Bilang isang pulis, hindi naman bawal pero may iniingatan din siyang imahe sa publiko. Oo nga at off-duty siya, binata siya at walang masama yung paminsan-minsan na paglabas sa mga ganitong lugar na maingay at puro alak.
Pero habang tinitingnan niya ang paggiling ng babae ay wari bang naiirita siya sa paraan ng pagsayaw nito at sa mga nakapaligid ditong mga lalaki na halos hubaran na ito sa paraan ng pagtingin sa babaeng walang kamalay-malay na masyado siyang nakakaakit tingnan sa suot nitong backless mini dress with a plunging neckline.
Halos ipamigay na nito ang sarili sa ayos. Dagdag sa pagiging misteryosa nito ang suot nitong venetian-half mask na nagtatago sa kalahati ng mukha nito mula sa mata hanggang kalahati ng ilong. Bagamat halata namang maganda din ito sa ilalim ng maskarang iyon. Nakasuot din ito ng black leather gloves na akala mo si Cat woman. Bagay dito yun aminin man niya o hindi. Ang lakas ng dating ng get-up nito.
Sinusundan niya nang tingin ang babae. Naubusan ata ito ng lakas at pasumandaling tumabi para kumuha ng alak sa bar. Sinundan ito ng mga lalaking may lakas ng loob humirit na bilhan ito ng inumin pero tinatanggihan naman nito ang mga iyon ng maayos at may ngiti sa mga labi.
“Looks like she is enjoying this!!”. Naiiritang nasabi niya sa sarili.
Hindi niya alam kung bakit naiirita siya sa inaakto ng misteryosang babae ganung hindi naman niya ito kakilala. Naging sunud-sunod ang paglagok niya ng alak habang nakatingin pa din dito. Hindi na nga niya naiintindihan sa lakas ng sounds ang sinasabi ni Patrick. Masyado siyang nakafocus sa estrangherang nakakapag-init ng ulo niya.
Nadistract siya sandali nang lapitan sila ng dalawang babae at halatang gusto siyang akitin nung isa dahil halos luwa na din ang dibdib na idinikit nito sa braso niya ang sarili. Ang isa naman ay inakbayan kaagad ng kaibigan niyang tila mauubusan ng babae.
“Aren’t you the Chief of MCD? Mr. Manalo?”, nagpapacute na tono ng babaeng halos kumunyapit na sa kanya.
“No, wrong guy. Not me.”, kaila niya at pilit inilayo ang sarili sa pag-angkla ng babae.
Ibinalik niya ang tingin sa lugar kung nasaan ang misteryosang babae at sa malas ay nawala ito sa kaninang pwesto. Luminga siya sa paligid. Hindi na niya ito makita.
Hindi naman nahalata ito ng babaeng “higad”. Tila kating-kati ito na balak na naman idikit ang katawan sa kanya. Naiinis na nagpaalam siya sa mga ito bago niya masigawan sa kakatihan ang babae gayong halata namang hindi niya ito type.
“Pat, I just need to go somewhere. Catch up later.” iritang turan niya sabay alis. Walang lingon likod na lumakad siya palayo sa kaibigan at sa mga kasama nitong higad.
Nagbakasali siyang nagpunta ang babae sa ladies room. Ngunit magsasampung minuto na siyang naghihintay sa labas ay wala pa din lumalabas na babaeng nakamask doon. Nasiguro niyang wala nga ito nang magpanggap siyang hinahanap ang girlfriend niya at magtanong sa mga palabas na babae sa cr.
“Have you seen my girl inside? She’s wearing a black dress and a mask.” tanong niya.
“Walang tao dyan pogi. Gusto mo, ako muna girlfriend mo ngayon. Kahit itake home mo pa ko, oks na oks.” sagot ng isa sa grupo ng mga babaeng lasing na lumabas sa ladies room. May pagkindat pang kasama yun.
Napakamot na lang siya sa ulo. Kung siraulo lang siguro siya, lahat ng nag-alok sa kanya ng sarili ay pinatos na niya. Magaganda naman ang mga babaeng andito sa bar. Walang itulak-kabigin, sadyang hindi lang ang mga ito ang tipo niya.
*****
“Ugghhh baby, you’re so hot. Ang sarap mo… hhhmmm…”, anas ng kaulayaw niya sa men’s restroom.
Sige ito sa paglamas sa s**o niya habang hinahalikan siya sa lips at sa leeg pababa na sa dibdib niya ang mapangahas na ddila nito nang makaramdam ang lalaki ng pagkahilo. Naliyo ito at napaupo sa toilet seat, waring hindi ito natinag. Inisip na baka napasobra lamang sa nainom na alak.
Hinila siya nito sa kandungan at pinagpatuloy ang naudlot na pagsupsop sa s**o niya. Ibinibigay naman niya kung ano ang gusto nitong mangyari.
“Sige lang, sige pa… gawin mo ang gusto mo sakin. Yan na ang huli mong pagtikim sa alindog ko.”, hindi niya sinabi ng malakas yun. Nasa isip lamang niya habang nahuhumaling sa ganda niya at kasexyhan ang lalaki.
Hinihintay niyang tumalab dito ang pampatulog na ihinalo niya sa inumin nito kanina. Nagawa pang ipasok ng lalaki ang kamay sa suot niyang underwear bago ito tuluyang igupo ng antok at pabagsak na napasandal ang ulo sa katawan niyang halos hubo’t hubad.
Nakangising inayos niya ang sarili. The man didn’t move. She stood beside him for a moment, watching his chest rise and fall. In her hand was the syringe. She hesitated.
“You don’t have to do this.”,
Tumingin siya sa salamin. Her other self is standing behind her. Smiling.
“Yes, I do.”,
She stepped closer and administered the injection.