BERFİN
Miran ile birlikte konaktan çıkarken arkada bıraktığım kişilerin bana keskin bakışlarını üzerimde hissedebiliyordum. Ellerimi birbirine birleştirdiğimde parmaklarımı arka arkaya sıktım. Arabanın içindeyken ve ailemi günler sonra görecekken bile buraya geri döneceğimi bilmek beni strese sürüklüyordu.
“Aileni görmeye gidiyorsun ama hala streslisin.”
Miran’ın cümlesi motorun çalışma sesiyle karışarak kulağıma geldi ama ona bakmak yerine tam zıt yönde dışarıya baktım camdan.
“Stresliyim evet çünkü buraya geri döneceğimi biliyorum.”
“Aileni görmek geri dönerken sana daha çok acı verecek değil mi?”
Birden bire bana böyle iyi davranmaya başlaması beni şaşırtıyordu ve yadırgıyordum. Ömrüm boyunca bana kötü davranmasını tercih ederdim elbette. Benimle bağ kurmayan Miran ile mücadele
