Pinanood lamang ni Meri ang papalayong si Andrew.
Hindi niya alam kung bakit… pero may kakaibang kirot siyang naramdaman sa dibdib nang marinig ang sinabi nito.
“Hindi ka naman dating ganyan, Meri…” muling naalala niya pa na sinabi ng lalaki.
Kinuyom niya ang kamay niya. Pero agad din siyang napangiti ng pilit.
“Bakit? Kasalanan ko ba kung natuto na akong lumaban?” bulong niya sa sarili.
Samantala, tahimik si Aldrin habang nakatingin sa kanya. Para bang inoobserbahan nito at tinatantiya ang emosyon na pilit niyang tinatago.
“Meri…” mahinang tawag nito sa kanya.
Napabaling siya rito ng tingin. “Hmm, bakit Aldrin?”
“Okay ka lang ba?”
Agad siyang ngumiti. “Of course.”
Pero parang ayaw nitong maniwala sa tinuran niya.
“Hindi mo kailangang magpanggap sa harap ko, Meri” seryoso niton
