Pumangalumbaba ako habang malungkot na tinitingnan ang pag-iimpake ni Dira ng kanyang mga gamit. Susunod na siya sa America kung nasa'n din ang kanyang parents at si Vincent.
Nalulungkot ako sa totoo lang lalo na't ilang taon din akong nasanay na nariyan sila ni Vincent lagi. Medyo nangangapa pa ako sa pagkawala ni Vincent sa aking tabi ngunit nasanay din naman kahit papaano kaso ngayon na si Dira naman ang aalis ay parang naninikip ang aking dibdib.
Humingos ako at naramdaman ang panlalabo ng aking mga mata. Napansin agad iyon ni Dira. Napa buntonghininga siya at namungay ang mga mata sa akin.
"Mahihirapan akong umalis pag iiyak ka, Cee..." may lungkot sa kanyang tinig.
Umiling agad ako at pinigilan ang sarili na maiyak.
"Ayos lang ako, Dira. Huwag kang mag-alala sa akin." Sinik
