Sa sobrang perpekto ni Vincent, parang mas lalo kong napagtantong hindi siya nararapat sa akin. Kaya niya akong palayain dahil lamang tingin ko iyon ang mas nararapat sa aming dalawa. Buong akala ko ay pipigilan niya ako, bulong akala ko ay magagalit siya. Buong akala ko ay pagtatalunan namin itong dalawa.
Ngunit hindi. Sa halip na sumbatan ako kung bakit ko inilihim sa kanya ang bagay na ito ay sinuportahan niya pa ang aking gusto. Na kahit anong sabihin kong kasinungalingan ay iintindihin niya ako sa abot ng aking makakaya.
“Ihahatid kita sa airport bukas,” ani Vincent nang nagsimula na akong mag-impake sa gabing iyon.
Hindi agad ako nakapagsalita. Ni hindi ako makatingin sa kanya. Nagtatalo sa aking isip ang samut-saring ideya na hindi ko rin kayang panindigan dahil sigurado akong
