Parausang Yaya (SPG)

PROLOGUE: SPG Maya’s Pov: "Wife!... as in asawa po, sir?" gulat na tanong ko. "Oo, magiging asawa ko. Isang taong kontrata kapalit ng malaking halaga isang milyon. Magpanggap ka lang na asawa ko," wika ni Juancho De Vera. Ang aking mga kamay ay kasing-lamig na ng yelo dahil sa biglaang gustong mangyari ng aking boss. "P-pero sir, parang napakadeligado naman po yata ng planong iyan. Hindi ko po yata kakayanin, sir," sagot ko sa kanya. "Ayaw mo 'yun, Maya? Libre na ang lahat, tapos may isang milyon ka pa sa loob ng isang taon. Maya, kaya pagbigyan mo na ako sa alok ko sa iyo," wika ni Juancho sa akin. Hindi maipinta ang mukha ko sa labis na gulat at pagtataka sa biglaang alok na iyon ng aking amo. "Sir, pag-iisipan ko muna po ang alok ninyo," nanginginig kong wika sa kanya. "Sige, bibigyan kita ng isang araw para makapagdesisyon ka, Maya," wika niya habang dahan-dahang naglalakad palapit sa aking kinatatayuan. "Handa na naman ang lahat; ang pirma mo na lang ang kulang." Biglang nagsitayuan ang mga balahibo ko sa batok sa tindi ng kaba at sa paraan ng kanyang pagtitig. "Magpahinga ka na, Maya, nang sa gayon ay makapag-isip-isip ka nang maayos sa alok ko sa iyo," may diing wika ni Juancho bago ako tinalikuran. Habang naglalakad ako pabalik sa aking silid, biglang tumunog ang aking telepono. Agad akong nakaramdam ng kakaibang kaba nang makita ko sa screen ang pangalan ni Nanay Rosa. "Na-nay..." nanginginig ang boses na sagot ko sa kabilang linya. "Maya, si Tiya Ana mo ito. Ang nanay mo sinugod namin sa ospital," bungad ng nasa kabilang linya. "Bakit, Tiya? Anong nangyari kay Nanay?" aligaga at nanginginig kong tanong. "Namimilipit sa tindi ng sakit ng tiyan ang Nanay Rosa mo, kaya dinala na namin agad dito sa ospital," sagot ni Tiya Ana. "Kamusta na po si Nanay, Tiya?" habang sunod-sunod na pumapatak ang aking mga luha at hirap sa paghinga habang nagtatanong. "Ah, Maya huwag kang mabibigla ang nanay mo may cyst sa ovary kailangan operahan para maagapan.”nanginginig ding sabi ni Tiya Ana sa akin. "Ano po?" gulat at napasigaw na napaluha ako sa matinding bigat ng nalaman ko tungkol sa aking ina. Tumindi ang hagulgul ko nang tuluyang lumubog sa aking isipan ang malubhang kalagayan ni Nanay. Parang dinudurog ang puso ko sa bawat patak ng aking luha. "Tiya, gagawin ko po ang lahat para maoperahan si Nanay agad. Kayo na muna ang bahala sa kanya habang wala pa ako riyan," nanginginig kong pakiusap sa kabilang linya. "Sige, Maya, mag-ingat ka riyan. Ako na ang bahala sa iyong nanay," sagot naman ni Tiya Ana. Pagkatapos ng tawag, hindi na ako nagdalawang-isip pa. Agad akong naglakad pabalik sa opisina ni Sir Juancho, sapagkat alam ko sa sarili ko na siya lamang ang tanging pag-asa at tutulong sa akin upang maisalba ang buhay ni Nanay Rosa. "Sir..." mahina at basag kong tawag habang kusang pumapatak ang mga luha sa aking mga mata. Napakunot ang noo ni Juancho at agad na napatigil sa ginagawa. "Oh, Maya? Bakit ka umiiyak?" nagtatakang tanong niya. "Papayag na po ako sa alok mo," deretsong wika ko sa gitna ng aking paghikbi. Napakurap si Juancho, bakas sa mukha ang pagtataka sa biglaang pagbabago ng aking isip. Wala nang pag-aalinlangan akong lumapit sa kanyang mesa, kinuha ang ballpen, at walang gatol na pinirmahan ang kontrata. "Oh, ang bilis naman ng desisyon mo, Maya. Hindi mo man lang binasa ang mga nakasulat sa kontrata, pinirmahan mo na agad?" gulat na tanong ni Juancho. "Boss, kailangan ko po ng pera. Ang nanay ko nasa ospital po.” umiiyak kong paliwanag habang nanginginig ang buong katawan. "Kailangan na niya ng agarang operasyon. Gusto ko pang mabuhay ang nanay ko, sir. Siya na lang ang nag-iisa kong pamilya gagawin ko ang lahat para lang madugtungan ang buhay niya." Napatulala si Juancho sa sinabi ko, sandaling natigilan habang pinagmamasdan ang aking mukhang basang-basa sa luha. "Sure ka na ba talaga sa desisyon mo, Maya?" seryosong tanong ni Juancho. Nakatayo siya habang nakapamewang, matalim at nag-uusisa ang mga matang nakatitig sa akin. "Sir, please... Lahat po gagawin ko para sa nanay ko," nanginginig at pakiusap ko sa kanya. "Okay. Magpapadala ako ng pera ngayon din. May bank account ba ang mga kamag-anak mo sa probinsya?" tanong niya habang mabilis na kinakalikot ang kanyang laptop. "Wala po, sir. Pero tatanungin ko po ang tiya ko kung saan pwede ipadala, o kaya ay kung pwede direkta na lang sa ospital para maoperahan agad si Nanay," sagot ko habang patuloy pa ring pumapatak ang aking mga luha. "Sige. Tawagan mo ang tita mo at itanong mo ang bank account details ng ospital. Ako na ang bahalang magpadala ng pambayad para sa operasyon ng nanay mo," utos ni Juancho na may bahid ng awat sa kanyang matigas na boses. "O-opo, sir. Salamat po..." nanginginig kong wika sabay kuha sa aking telepono at dali-daling tinawagan si Tiya Ana. Ring... Ring… "Hello, Maya? Napatawag ka ulit, anak?" bungad ng boses sa kabilang linya. "Tiya, magpapadala po ng pera ang amo ko para sa operasyon ni Nanay. Itanong niyo po riyan sa billing o information kung may bank account sila para doon na po idiretso ang pondo para maoperahan na siya agad," mabilis at nag-aalalang paliwanag ko kay Tiya. "Sige, Maya, naglalakad na ako papunta roon sa information," wika ni Tiya Ana sa kabilang linya. Ilang minuto ring naghintay at nag-usap si Tiya at ang nasa information desk bago muling nagsalita ang aking tiya. "Ah, Maya, ito ang bank account ng ospital. Isasend ko na lang sa iyo sa text," ani Tiya Ana. "Sige po, Tiya. Paki-ayos na rin po agad para mai-schedule na si Nanay para sa operasyon," nanginginig kong pakiusap sa kanya. "Naku, Maya, sabi rito ay ibababa na raw nila si Rosa sa operating room ngayon na para operahan," balita ni Tiya Ana na may halong pag-aalala sa boses. Dahil sa narinig, mabilis kong ibinaba ang telepono at napatingin ako kay Sir Juancho. Kahit sa kabila ng supladong hitsura nito, nakita ko rin ang pagbabago sa ekspresyon ng kanyang mukha isang bakas ng pagkaunawa at pag-aalala. "Sir, narito na po ang bank account ng ospital," wika ko sabay lapit sa kanya at iniabot ang papel kung saan ko isinulat ang detalye. Agad niya itong tiningnan, kinuha ang kanyang mamahaling telepono, at mabilis na nag-dial ng numero. "Sige, Maya, naglalakad na ako papunta roon sa information," wika ni Tiya Ana sa kabilang linya. Ilang minuto ring naghintay at nag-usap si Tiya at ang nasa information desk bago muling nagsalita ang aking tiya. "Ah, Maya, ito ang bank account ng ospital. Isasend ko na lang sa iyo sa text," ani Tiya Ana. "Sige po, Tiya. Paki-ayos na rin po agad para mai-schedule na si Nanay para sa operasyon," nanginginig kong pakiusap sa kanya. "Naku, Maya, sabi rito ay ibababa na raw nila si Nanay sa operating room ngayon na para operahan," balita ni Tiya Ana na may halong pag-aalala sa boses. Dahil sa narinig, mabilis kong ibinaba ang telepono at napatingin ako kay Sir Juancho. Kahit sa kabila ng supladong hitsura nito, nakita ko rin ang pagbabago sa ekspresyon ng kanyang mukha isang bakas ng pagkaunawa at pag-aalala. "Sir, narito na po ang bank account ng ospital," wika ko sabay lapit sa kanya at iniabot ang papel kung saan ko isinulat ang detalye. Agad niya itong tiningnan, kinuha ang kanyang mamahaling telepono, at mabilis na nag-dial ng numero. "Hi, this is Juancho De Vera. Can you transfer 300 thousand to this hospital account immediately?" seryosong utos ni Sir Juancho sa kausap sa linya. "Okay... Yeah... Thanks," maikli niyang sabi bago tuluyang pinatay ang tawag. "Hmm... Maya, naipadala ko na ang pondo sa account ng ospital," kalmadong wika ni Juancho habang ibinabulsa ang telepono. "Talaga po ba, sir? Maraming-maraming salamat po!" hindi ko na napigilan ang sarili sa sobrang tuwa at pasasalamat para sa aking ina, kaya kusang yumakap ako nang mahigpit sa kanyang matipunong dibdib. Napatigil si Juancho at gulat na napasandal sa gilid ng mesa sa biglaang pagyakap ko sa kanya. Agad akong natauhan, kumalas sa pagkakayakap, at namumulang yumuko. "A-ahh... sorry po, sir. Nadala lang po ako ng tuwa para sa nanay ko. Saglit lang po, tatawagan ko lang po si Tiya Ana para sabihin ang magandang balita." "Okay," matipid subalit hindi na ganun kasungit na tugon ni Juancho. Tumalikod ako ng bahagya at muling idinikit sa aking tainga ang telepono upang tawagan si Tiya Ana. "Maya, natanggap na raw ng ospital ang ipinadala ng iyong amo! Isasalang na sa operating room ang iyong nanay ngayon na!" masayang balita ni Tiya Ana sa kabilang linya. "Talaga po?" mahinang bulalas ko habang hindi sinasadyang mapalingon sa kinaroroonan ni Sir Juancho na tahimik na nagmamasid sa akin. "Oo, Maya. Napakabait naman ng amo mo at pinautang ka agad ng ganoong kalaking halaga," tuwang-tuwang wika ni Tiya sa akin. Biglang natigilan ako sa sinabing iyon ni Tiya. Napatulala ako nang maisip ang katotohanan ang hindi alam ng aking tiya ay hindi ito simpleng utang, kundi isang kasunduan kung saan kapalit nito ay ang aking sarili at ang pagpapanggap bilang asawa ng lalaking ito. "Maya? Nandiyan ka pa ba, anak?" nagtatakang tanong ni Tiya sa kabilang linya nang mapansin ang aking katahimikan. "O-opo, Tiya." dahan-dahang nagbago ang tono ng aking boses, pinilit na itago ang bigat sa aking dibdib. "Ah, tiya balitaan niyo na lang po ulit ako kung anuman ang mangyari kay Nanay. Magpapatuloy na muna po ako sa trabaho rito," paalam ko bago tuluyang putulin ang tawag. "O sige, Maya. Mag-ingat ka riyan," huling habilin ni Tiya Ana bago naputol ang linya. Napalingon akong muli kay Sir Juancho at nadatnan ko ang seryoso at nakatatakot na ekspresyon sa kanyang mukha, dahilan upang mapalunok ako nang sunud-sunod. "So, Maya..." panimula niya habang dahan-dahang lumalapit sa akin dala ang papel na aking pinirmahan. "Kailangan mong basahin at unawaing mabuti ang bawat detalye ng ating kasunduan upang maging malinaw sa iyo ang lahat ng gusto kong mangyari." Napatingin ako sa papel na iniabot niya sa akin. Nanginig ang aking mga kamay habang sinisimulang basahin ang bawat nakasulat, at unti-unting nanghina ang aking mga tuhod sa mga tuntuning nakalahad doon. Hindi nagtagal ay nagsalita siya upang linawin ang alok niya at ang mga kondisyon ng kontratang aking nilagdaan. "Isang taon kang magpanggap bilang asawa ko. At kasama sa kasunduan ang pagtugon sa aking mga pansariling pangangailangan." Sabi niya sa akin. "Ano po iyon, sir? Anong pagtugon sa pansariling pangangailangan po ang ibig ninyong sabihin?" naguguluhan at nanginginig kong tanong, dahilan upang mapatigil siya sa kanyang pagpapaliwanag. Bigla siyang humakbang palapit sa akin, iniangat ang kanyang kamay, at marahang hinawakan ang aking ibabang labi. "It is s*x, Maya," malambing subalit may-diing sabi niya sa akin. Parang binuhusan ng malamig na tubig ang buong katawan ko sa gulat. "A-ano po?" gulat at halos pasigaw kong tugon. "Yes, Maya. Iyon ang pangangailangan ko. Pero huwag kang mag-alala, may proteksyon tayo para matiyak na walang mabubuo sa ating pagpapanggap. At mayroon ding isang tuntunin na hinding-hindi ko palalampasin," muli siyang natigilan, tila binibigyang-diin ang bigat ng susunod niyang sasabihin. Habang hinihintay ko ang kanyang karugtong, naging parang lantang gulay ang aking katawan sa labis na takot at pagkabigla ng tuluyang lumitaw sa aking isipan ang kahulugan ng aking pinirmahan. "Ang magkagusto ka sa akin," seryosong wika niya habang matalim na nakatitig sa aking mga mata. "Huwag kang mag-alala, Maya. Pagkatapos ng isang taon, maaari ka nang lumayo at malaya ka nang magpapatuloy sa iyong buhay." Nanginig ang dalawa kong kamay habang paulit-ulit na naglalaro sa aking isipan ang bawat salitang nakasulat sa papel. Parang nawalan ng lakas ang aking buong katawan. "Kaya Maya, simulan mo na mamaya ang pagtugon sa mga pangangailangan ko," wika niya sabay makahulugang kindat sa akin. "Po?" gulat at halos hindi makapaniwalang sagot ko. "Ihanda mo ang iyong sarili. Mamaya, pumasok ka sa aking silid-tulugan para simulan ng gampanan ang sinasabi ko," utos ni Sir Juancho bago ako tinalikuran at tuluyang lumabas ng kanyang opisina. "Diyos ko po! Ano ba itong napasukan ko?!" bulalas ko sa sarili habang malalim na bumubuntong-hininga at napapapikit nang mariin sa tindi ng pagsisisi at pangamba. Habang nasa kwarto ako ang nagkulong sa banyo hindi ko alam ang gagawin. Nanginginig pa rin mga kalamnan ko at hindi matanggal tanggal sa isip ko. "Paano na, Maya? Virgin ka pa, tapos ganito na lang ba ang mangyayari sa buhay mo?" bulong ko sa aking sarili habang pilit pinipigilan ang nanginginig kong labi. Halos mapaiyak na naman ako habang binabalikan ang katarantaduhang ginawa ko. Bakit kasi pinirmahan ko agad ang kontrata nang hindi man lang binabasa? Pwede naman sana akong umutang sa ibang paraan at unti-unting bayaran. Paulit-ulit kong sinisi ang aking sarili, subalit huli na ang lahat pirmado ko na at nakasalalay na roon ang operasyon ni Nanay. Makalipas ang ilang sandali ng pag-iisip at pag-aalinlangan, nagpasya akong maglinis muna ng katawan. Paglabas ko ng bago kong silid, ang tanging saplot ko lamang ay isang tuwalyang nakapulupot sa aking katawan. Ngunit laking gulat ko nang makita ang isang paper bag sa ibabaw ng kama. Agad ko itong sinilip at nakita ang isang napakanipis na sexy nighties halos kita na ang hugis ng katawan at tila sisilip ang aking kaluluwa sa sobrang manipis ng tela. May naka staple ding maliit na note sa ibabaw nito. “Ito ang isusuot mo ngayong gabi. Pagkatapos, pumasok ka na sa aking kwarto.”—Juancho. "Haist, Maya ano bang klaseng bitag ang pinasok mo?" pag-aaklas ko sa sarili habang dinudurog ng kaba ang aking dibdib. Pagkatapos kong magbihis ay nanginginig ang mga kamay ko habang patungo sa kwarto ni Sir Juancho. Nang marating ko ang tapat ng kanyang pintuan ay dahan-dahan akong kumatok, sapat lamang para marinig niya. "Pasok, bukas 'yan," malamig at may-awtoridad na sigaw mula sa loob. Lalo pang tumindi ang kaba sa aking dibdib at parang hihinto ang aking paghinga habang dahan-dahan kong pinihit ang seradura ng pinto. "S-Sir..." mahina at nanginginig kong tawag ng tuluyang makapasok. Nang magtagpo ang aming mga mata, isang mapanuring tingin ang sumalubong sa akin. "Wow... napaka-sexy mo pala, Maya. Lumapit ka rito," utos niya habang seryosong nakatitig sa akin. Dahan-dahan akong humakbang palapit, subalit ang mga tuhod ko ay parang tinunaw na kandila sa tindi ng takot at hiya. Nang nasa harapan na ako niya dito napatitig si sir Juancho sa aking katawan. Bakit may suot ka pang bra?” Tanong niya sa akin. Hindi ako umimik agad napatingin ako sa kanya. Tanggalin mo.”wika niya sa akin. Ang aking mukha hindi maipinta habang inaabot ko sa likod ang hook para matanggal ito. Nang tuluyan akong humakbang palapit, kusa nang nalantad sa kanyang harapan ang hubog ng aking katawan. Lalo pang umigting ang hiya ko nang mapansin ang pagbaon ng mga u***g ko sa napakanipis na nighties na ipinasuot niya. Dahan-dahan niyang inangat ang kanyang kamay at marahang hinawakan ang aking dibdib. Nang lapatan niya ng daliri ang aking u***g, parang may kuryenteng dumaloy sa buong kalamnan ko na nagpatigil sa akin. Sa biglaang reaksyon, kusa akong napaatras. Malalim siyang napabuntong-hininga at tiningnan ako nang may kalambingan sa mga mata. "Maya, huwag kang mag-alala... dahan-dahanin ko lang," mahinang wika niya sa akin. "Pero sir... wala pa po akong karanasan sa ganito," nanginginig kong pag-amin, habang bakas ang takot sa mukha. "Baka masakit po, sir..." Bahagya siyang natigilan bago ngumiti nang tipid sa akin. "Are you a virgin?!" gulat at hindi makapaniwalang tanong niya. Nahihiya akong napatango habang mariing nakakagat sa aking labi dahil sa tindi ng kaba. Napatitig siya sa akin nang ilang segundo bago biglang hinila ang aking kamay, kaya naman nawalan ako ng balanse at napadikit nang tuluyan sa kanyang harapan. Sinimulan niyang himasin ang aking dibdib. Ramdam na ramdam ko ang init ng kanyang mga palad na tila nag-iiwan din ng tindi ng kuryente sa bawat bahagi ng aking katawan. "S-Sir..." nanginginig kong sambit, subalit hindi niya ako pinansin at nagpatuloy sa kanyang ginagawa. Dahan-dahan niyang binaba ang manipis na strap ng nighties ko hanggang sa malantad ang aking balikat, saka sinimulang bilog-bilugin ng kanyang daliri ang aking u***g. Isang malalim at marahas na pasinghap ang kumawala sa aking labi sa tindi ng kiliti at bagong sensasyong dinala ng kanyang mga galaw. Habang dahan-dahan niyang binibilog-bilog ng kanyang daliri ang aking dibdib, bahagya siyang tumingala upang salubungin ang aking mga mata. Maya-maya pa ay inilapit niya ang kanyang mukha at iniluwa ang dila upang simulang lamasin at basain ng mainit niyang hininga ang aking u***g. "Ahhhhh... Ahhhh..." Hindi ko na napigilan ang pagkawala ng isang malutong at nanginginig naungol mula sa aking bibig dahil sa kakaibang init at sarap na dulot ng kanyang ginagawa. Habang abala siya sa paglasap sa aking u***g, ang kanyang kabilang kamay ay dahan-dahang lumalakbay pababa humaplos sa aking hita patungo sa aking p********e. Natigilan ako sa matinding gulat ng maramdaman ang paghaplos ng kanyang mga daliri sa ibabaw ng aking saplot. Dahil sa biglaang hiya at pagkabigla, mabilis akong napaatras, subalit mabilis niyang nahawakan ang aking baywang upang pigilan ako. Hindi niya inalis ang kanyang kamay sa ibabaw ng aking panty, habang ang kabilang mukha niya ay patuloy sa pag-ukit ng init sa aking balat. "S-Sir..." mahina at nanginginig kong tawag, subalit hindi niya ako pinansin bagkus ay mas lalo pang idiniin ang kanyang palad. Sa isang iglap, siniksik niya ang kanyang daliri sa gilid ng aking suot at marahas na ipinasok sa aking p********e. "Ahhhh... Ahhhhh... Sir..." nanginginig at napapikit kong daing. Napakapit ako nang mahigpit sa kanyang mga balikat, ang aking mga kuko ay bumaon sa kanyang damit habang sinisimulan niyang pakiramdaman at galugarin ang aking p********e. Dahil nahadlangan ng aking suot, hinila niya ito pababa upang tuluyang maalis, at sabay hawak ng kanyang kamay upang iangat at itukod ang aking isang binti sa kanyang hita dahilan upang tuluyang mabuka ang aking mga hita at malayang maipasok niya ang kanyang mga daliri. "Sir... Aghhhh... Ahhhhh..." sunod-sunod at basag na ungol ang kumawala sa aking labi. Hindi ako makapaniwala sa sarili ko, sa mga tunog na aking binibigkas, habang pinaglalaruan at hinihimas ni Sir Juancho ang nag-iinit kong p********e.